Tetracentron chiński (Tetracentron sinense Oliv.) – gatunek z monotypowego rodzaju tetracentron z rodziny trochodendronowatych. Występuje w południowych Chinach oraz we wschodnim Nepalu, w Bhutanie, w północno-wschodnich krańcach Indii, w północnej Mjanmie i północnym Wietnamie. Jest to drzewo rosnące w lasach, zwykle wilgotnych, często w dolinach strumieni, często także na skrajach lasów, zwykle zimozielonych, liściastych i mieszanych. Spotykany jest na rzędnych od 1100 m do 3500 m n.p.m. Kwiaty zapylane są przez wiatr. Drzewa te nie mają naczyń w drewnie wtórnym, a komórki ich cewek osiągają 4,5 cm długości.

Drzewo jest bardzo dekoracyjne z powodu wznoszących się konarów i gałęzi, żółtozielonych, zwisających kwiatostanów i liści przebarwiających się jesienią na jaskrawy, czerwony kolor. Młode liście są jednak wrażliwe na późne przymrozki.

Morfologia thumb|left|Pokrój drzewa thumb|Liście Pokrój Drzewa osiągające do 40 m wysokości, z pniem o średnicy do 1,5 m. Konary i gałęzie wznoszące się ku górze i łukowato przewisające. Występują krótkopędy. Pędy są nagie, szarobrązowe, zakończone okazałym, do 1 cm długości, zaostrzonym pąkiem.

Liście Skrętoległe, zrzucane przed zimą. Ogonek liściowy ma 2–4 cm długości. Blaszka liściowa jest szerokojajowata, cienka, u nasady sercowata do zaokrąglonej, na wierzchołku zaostrzona, na brzegu piłkowana, osiąga 7–16 cm długości i 4–12 cm szerokości. Użyłkowanie jest dłoniaste, z 5–7 wyraźnymi głównymi wiązkami przewodzącymi. Od spodu liście są jaśniejsze.

Kwiaty Obupłciowe i promieniste. Drobne, skupione po 80–125 w długie do 15 cm, zwisające kwiatostany kotkowate. Kwiaty wsparte są drobnymi przysadkami, są siedzące, osiągają 1–2 mm średnicy. Listki okwiatu, w liczbie 4, osiągają 1–2 mm długości i są zaokrąglone. Pręciki są cztery, wystają ponad okwiat. Słupkowie tworzą cztery owocolistki ze znamionami zbiegającymi wzdłuż linii ich zrośnięcia się. W owocolistkach rozwija się po 5–10 zalążków. Owoce Bocznie połączone cztery mieszki (mieszek złożony), otwierające się do wewnątrz pęknięciami. W każdym znajduje się 4–6 wrzecionowatych nasion o długości 2–3 mm, krótko oskrzydlonych na obu końcach.

Systematyka Gatunek reprezentuje monotypowy rodzaj tetracentron Tetracentron D. Oliver, Hooker's Icon. Pl. 19: ad t. 1892. Oct 1889. Należy do rodziny trochodendronowatych z rzędu trochodendronowców. Jest taksonem siostrzanym także monotypowego rodzaju trochodendron Trochodendron.

W systemie Cronquista (1981) i systemie Takhtajana (2009) takson wyodrębniany był w monotypową rodzinę Tetracentraceae Van Tieghem, 1900. W pierwszej wersji systemu APG z 1998 i w systemie APG II z 2003rodzina Tetracentraceae była wyróżniana opcjonalnie (alternatywnie włączana do Trochodendraceae) jako zajmująca niepewną pozycję (Incertae sedis) w obrębie dwuliściennych właściwych eudicots. W systemie APG III z 2009 wyróżniono rząd z rodziną Trochodendraceae, do której włączono Tetracentraceae. W systemie APG IV ujęcie nie uległo zmianie.

Przypisy

Kategoria:Trochodendronowce