Józef Jan Baszak (ur. 18 lutego 1932 w Sanoku, zm. 22 czerwca 2022) – polski ekonomista, pracownik przedsiębiorstw oraz działacz polityczny i społeczny związany z Sanokiem.

Życiorys Józef Jan Baszak urodził się 18 lutego 1932 w Sanoku jako jedno z dziewięciorga dzieci Michała (1888–1968, rodem z Wojutycz) i Franciszki z domu Żołnierczyk (1894–1969)Michał i Franciszka Baszakowie zostali pochowani na Cmentarzu Posada w Sanoku.. W rodzinnym mieście uczył się w Szkole Powszechnej im. Tadeusza Kościuszki na Posadzie. Potem kształcił się w sanockich szkołach ekonomicznych, gdzie w 1949 ukończył czteroletnie Gimnazjum Kupieckie, a następnie dwuletnie Technikum Administracyjno-Gospodarcze II stopnia. W latach 50. był zawodnikiem sekcji tenisa stołowego i tenisa ziemnego w klubie ZKS Stal Sanok. Po maturze studiował w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Katowicach, gdzie w 1955 ukończył studia pierwszego stopnia w zakresie rachunkowości przemysłu. Podczas studiów udzielał się w działalności AZS i pracował przy budowie Stadionu Śląskiego. W późniejszych latach 1959–1962 w katowickiej WSE odbył studia drugiego stopnia w zakresie finansów, uzyskując tytuł magistra ekonomii.

Początkowo po studiach, na podstawie nakazu pracy był zatrudniony w Sanockiej Fabryce Wagonów „Sanowag”, a od 15 sierpnia 1956 do 1967 w Terenowym Przedsiębiorstwie Produkcji Materiałów Budowlanych w Sanoku, awansując tam na stanowisko dyrektora naczelnego. Od 15 czerwca 1967 pracował w Sanockim Przedsiębiorstwie Budowlanym, w którym do 1971 był zastępcą dyrektora ds. zaplecza (środków produkcji), a od czerwca 1971 do 5 lipca 1978 sprawował stanowisko dyrektora. Z pracy tamże odszedł w ramach sprzeciwu wobec reorganizacji zakładu, przekształcającej SPB w Zakład Budowlano-Montażowy w Sanoku. W latach 1978–1979 był zatrudniony w składzie zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej w Sanoku. Później przez dwa lata pracował na obszarze ZSRR w ramach oddelegowania. Był zatrudniony w pracach przy gazociągu, był pełnomocnikiem Rzeszowskiego Zjednoczenia Budowlanego w Komarnie (Ukraińska SRR). 1 grudnia 1980 podjął pracę w Sanockich Zakładach Przemysłu Gumowego „Stomil” w Sanoku, wpierw na stanowisku specjalisty ds. ekonomicznych w dziale ekonomicznym, a od 16 lutego 1981 jako zastępca dyrektora ds. ekonomicznych. Po nagłej śmierci naczelnego dyrektora zakładu, Zbigniewa Paszty, 2 maja 1981 został mianowany na jego następcę i sprawował stanowisko do 1990.

W 1973 został członkiem Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku i objął funkcję przewodniczącego Komisji Rozwoju Gospodarczego i Gospodarki Mieszkaniowej. W 1978 uzyskał reelekcję w kadencji 1978-1981, został przewodniczącym Komisji Gospodarki Miejskiej i Rolnictwa oraz z ramienia PZPR zasiadał w Prezydium MRN. W maju 1981 został wybrany członkiem Egzekutywy Komitetu Miejskiego PZPR w Sanoku. Był wybierany członkiem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Krośnie: 17-18 czerwca 1981, 27 stycznia 1984. Był wybierany do zarządu Towarzystwa Rozwoju i Upiększania Miasta Sanoka: w styczniu 1983, w czerwcu 1987. W późniejszych latach 80. był przewodniczącym Miejskiej Komisji Czynów Społecznych w Sanoku. W latach 70. był członkiem Społecznego Komitetu Budowy Ośrodków Sportowych w Sanoku. Na przestrzeni lat w Sanoku udzielał się w komitetach budowy sztucznego lodowiska Torsan, kortów tenisowych, infrastruktury MOSiR, w tym toru lodowego Błonie i zespołu basenów kąpielowych. Na początki lat 70. był współzałożycielem Sanockiego Klubu Tenisowego. Był dyrektorem komitetu organizacyjnego Mistrzostw Polski w Podnoszeniu Ciężarów 1987 w Sanoku w dniach 27-30 marca 1987. W 1988 otrzymał nominację na wyższy stopień oficerski kapitana rezerwy Ludowego Wojska Polskiego.

thumb|240px|Siedziba Sanockiej Fundacji Ochrony Zdrowia przy ul. Stanisława Konarskiego 26 Przed wyborami parlamentarnymi w 1989 był anonsowany w gronie kandydatów do ubiegania się o mandat Sejmu PRL X kadencji z puli PZPR w okręgu wyborczym nr 51, jednak ostatecznie nie wziął udziału w wyborach. W III Rzeczypospolitej pełnił mandat radnego Rady Powiatu Sanockiego kadencji II 2002–2006 (startował z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej-Unii Pracy) i kadencji IV 2010–2014 (startował z listy KW Stowarzyszenie „Zjednoczeni Samorządowcy Ziemi Sanockiej”).

W późniejszych latach oddał się pracy społecznej w zakresie budowy obiektów sportowych i służby zdrowia. Pierwotnie był jednym z założycieli Społecznego Komitetu Pomocy Sanockiemu Szpitalowi. Został prezesem zarządu Sanockiej Fundacji Ochrony Zdrowia (od 2003) i prezesem zarządu Fundacji Zdrowia na Rzecz Szpitala w Sanoku przy ul. 800-lecia 26 „Szpital”.

Od 1956 jego żoną była Krystyna Wójcicka (1935–2019). Miał córkę Grażynę i syna Bogusława. Zmarł 22 czerwca 2022. Został pochowany na Cmentarzu Posada w Sanoku 25 czerwca 2022.

Publikacje Zarys dziejów lecznictwa na terenie Ziemi Sanockiej w latach 1485–2012 (2016, autor rozdziału Fundacja. Darczyńcy i Wolontariusze) Historia czynów społecznych w Sanoku 1945–2000 (2016, współautor) Sanockie Zakłady Przemysłu Gumowego „Stomil” w Sanoku 1931–1991 (2020, współautor)

thumb|240px|Grobowiec rodzinny Józefa Baszaka Odznaczenia Złota odznaka „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” (1976) Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” (1987) Złota Odznaka Honorowa Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (1977) Odznaka „Zasłużony Działacz Frontu Jedności Narodu” (1982) Odznaka „Przyjaciel Dziecka” (1988, 2008) Odznaka „Zasłużony dla Sanoka” (1976) Order Świętego Stanisława II klasy (1995) Nominacja do Nagrody Jana Rodowicza „Anody” w kategorii „Całokształt dokonań oraz godna naśladowania postawa życiowa” (2018)

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach Kategoria:Członkowie Komitetu Miejskiego PZPR w Sanoku Kategoria:Członkowie Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Krośnie Kategoria:Kapitanowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Sanoku Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Zasłużony dla Sanoka” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Frontu Jedności Narodu” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (odznaczenie prywatne) Kategoria:Odznaczeni Złotą Odznaką Honorową Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Posada w Sanoku Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy pisarze XXI wieku Kategoria:Polscy tenisiści Kategoria:Polscy tenisiści stołowi Kategoria:Radni Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku Kategoria:Radni powiatu sanockiego Kategoria:Pracownicy fabryki maszyn, wagonów i autobusów w Sanoku Kategoria:Pracownicy fabryki przemysłu gumowego w Sanoku Kategoria:Tenisiści Stali Sanok Kategoria:Tenisiści stołowi Stali Sanok Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Zmarli w 2022