4 Gwardyjska Armia, () – związek operacyjny Armii Czerwonej z okresu II wojny światowej, a następnie Armii Radzieckiej.
Historia Przekształcona 16 kwietnia 1943 z 24 Armii. W skład armii włączono 20 i 21 Gwardyjski Korpus Strzelecki oraz 3 Gwardyjski Korpus Pancerny.
Od 13 sierpnia brała udział w składzie Frontu Woroneskiego w operacji ofensywnej biełgorodzko-charkowskiej i bitwie o Dniepr. W listopadzie – grudniu 1943 w składzie 2 Frontu Ukraińskiego wzięła udział w walkach o rozbudowę przyczółka na prawym brzegu Dniepru na kierunku kriworożskim. Następnie uczestniczyła w kirowogradzkiej, korsunsko-szewczenskiej, umansko-botoszanskiej i jassko-kiszyniowskiej operacjach ofensywnych. Potem przeszła do rezerwy Stawki Naczelnego Dowództwa. Na początku listopada 1944 została przeniesiona na 3 Front Ukraiński, w składzie którego brała udział w operacjach w Budapeszcie, Balatonie i Wiedniu.
Rozformowana w marcu 1947 roku.
Struktura organizacyjna 20 Gwardyjski Korpus Strzelecki; 21 Gwardyjski Korpus Strzelecki; 3 Gwardyjski Korpus Pancerny.
Dowódcy 4 Gwardyjskiej Armii Grigorij Kulik (kwiecień – wrzesień 1943), generał porucznik; Aleksiej Zygin (wrzesień 1943), generał porucznik; Iwan Gałanin (wrzesień 1943 – styczeń 1944, luty – listopad 1944 ), generał porucznik; Aleksandr Ryżow (styczeń – luty 1944, cz.p.o.), generał major; Ilja Smirnow (luty 1944), generał porucznik; Gieorgij Zacharow (listopad 1944 – marzec 1945), generał armii; Nikanor Zachwatajew (marzec – maj 1945), generał porucznik.
Przypisy
Kategoria:Armie ogólnowojskowe ZSRR Kategoria:Armie 2 Frontu Ukraińskiego Kategoria:Armie 3 Frontu Ukraińskiego Kategoria:Gwardyjskie armie ZSRR