mały|352x352px|Adam Przybylski,Wojna Polska 1918–1921 Bój pod Kobylszczyzną – walki polskiego 2 pułku piechoty Legionów z oddziałami sowieckimi toczone w pierwszym roku wojny polsko-bolszewickiej.
Geneza W drugiej połowie lipca 1919 Naczelne Dowództwie WP zakończyło prace nad planem szeroko zakrojonej operacji zaczepnej, której celem było opanowanie Mińska, Borysowa, Bobrujska i oparcie frontu o linię rzek Dźwiny i Berezyny.
W rozkazie operacyjnym Frontu Litewsko-Białoruskiego z 3 sierpnia 1919 przewidziano, że natarcie na Mińsk ubezpieczą na lewym skrzydle oddziały 1 Dywizji Piechoty Legionów w rejonie Mołodeczna, Wilejki, a na prawym skrzydle oddziały Grupy Operacyjnej gen. Lasockiego. 2 Dywizja Piechoty Legionów miała wykonać natarcie na miasto z północnego zachodu, a następnie miała ubezpieczyć Mińsk z kierunku Borysowa.
Po zajęciu Mińska 2 Dywizja Piechoty Legionów nacierała dalej w kierunku na Borysów i 18 sierpnia zajęła miasto. Uchwyciła też obszerny przyczółek na wschodnim brzegu Berezyny, który stworzył podstawę wyjściową dla wielu wypadów na tyły Armii Czerwonej.
Walczące wojska Jednostka Dowódca Podporządkowanie Wojsko Polskie2 Dywizja Piechoty Legionówpłk Henryk MinkiewiczFront Litewsko-Białoruski⇒ 2 pułk piechoty Legionówmjr Stanisław Tessaro2 DP Leg.→ III/2 pułku piechoty Legionówkpt. Konstanty Orzechowski grupa wypadowa – 11/2 pułku piechoty Legionówppor. Wacław Spława-Neyman – 12/2 pułku piechoty Legionów Armia Czerwona19 Mazowiecki pułk strzelców16 Armia
Wypad na Kobylszczyznę W październiku 1919 przedmościa Borysowa broniły oddziały 2 Dywizji Piechoty Legionów. Dowódca dywizji płk Henryk Minkiewicz zarządził dokonanie wypadu na Kobylszczyznę. Jego celem było rozbicie koncentrujących się tam sowieckich oddziałów 18 Mazowieckiego pułku strzelców i zagarnięcie baterii artylerii.
Do wykonania wypadu wyznaczony został III batalion 2 pułku piechoty Legionów. Dowodzenie nad grupą wypadową objął dowódca III batalionu kpt. Konstanty Orzechowski. 17 października oddział, maszerując lasami, ominął ubezpieczenia nieprzyjaciela. Około południa idąca w szpicy 11 kompania ppor. Wacława Spławy-Neymana uderzyła na Kobylszczyznę od strony północnej, a trzy sekcje 12 kompanii od zachodniej. Równocześnie wydzielone sekcje zaatakowały pobliskie wioski: Podberezie i Sieliszcze. Napływające z różnych miejsc odgłosy strzelaniny sprawiały wrażenie, jakby w wypadzie brały udział znaczne siły polskie. Zaskoczony przeciwnik niemal nie stawiał oporu.
Bilans walk Wypad na Kobylszczyznę zakończył się pełnym sukcesem Polaków. Nie odnotowano strat własnych, wzięto do niewoli 77 jeńców, zdobyto 2 działa i 2 ciężkie karabiny maszynowe.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy i boje wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Bitwy w 1919