Transit O-10 – amerykański wojskowy satelita nawigacyjny; dziesiąty statek serii operacyjnej, satelitów Transit. Stanowił część systemu nawigacji dla okrętów podwodnych US Navy przenoszących pociski balistyczne typu UGM-27 Polaris.
Budowa i działanie Zbudowany przez Naval Avionics Facility, następnie zmodyfikowany przez Applied Physics Laboratory. Ogniwa fotowoltaiczne, które zasilały satelitę w energię elektryczną, uległy na orbicie szybszej niż zakładano degradacji z powodu dużych różnic temperatur. Dzięki zdiagnozowaniu tego problemu kolejny satelita serii miał poprawioną konstrukcję ogniw fotowoltaicznych. Satelity serii operacyjnej „O” zgodnie z projektem miały działać na orbicie przez 3 lata, jednak rzeczywisty czas działania dla pierwszych satelitów tego typu był krótszy.
Misja Misja rozpoczęła się 18 sierpnia 1966 roku, kiedy rakieta Scout A wyniosła z kosmodromu Vandenberg na niską orbitę okołoziemską satelitę nawigacyjnego Transit O-10. Po znalezieniu się na orbicie satelita otrzymał oznaczenie COSPAR 1966-076A.
Satelita pozostaje na relatywnie stabilnej orbicie, która wynosi około 1040 x 1090 kilometrów.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:1966 w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Amerykańskie sztuczne satelity Kategoria:Satelity nawigacyjne Kategoria:Loty kosmiczne w 1966