Skocznik (Antidorcas) – rodzaj ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowej i południowo-zachodniej Afryce.
Morfologia Długość ciała samic 112,2–158 cm, samców 114,1–162,3 cm, wysokość w kłębie 72–87 cm; masa ciała samic 26,5–43,5 kg, samców 31,2–47,6 kg.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1845 roku szwedzki zoolog Carl Jakob Sundevall w artykule zatytułowanym Metodyczny przegląd zwierząt przeżuwających, Linnaeus Pecora, opublikowanym na łamach „Kungliga Svenska Vetenskapsakademiens Handlingar”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) skocznik antylopi (A. marsupialis).
Etymologia Antidorcas: anti ‘przeciwny do, przeciwko’; δορκας dorkas ‘antylopa’. Phenacotragus: gr. φεναξ phenax, φενακος phenakos ‘oszust’; τραγος tragos ‘kozioł’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): †Adenota recki .
Podział systematyczny Do rodzaju w zależności od ujęcia systematycznego należą jeden lub trzy gatunki (wyodrębnione z A. marsupialis – A. hofmeyri i A. angolensis); tutaj klasyfikacja z jednym występującym współcześnie gatunkiem za Mammals Diversity Database i All the Mammals of the World (2023): Antidorcas marsupialis – skocznik antylopi
Opisano również gatunki wymarłe w czasach prehistorycznych: Antidorcas australis (plejstocen–holocen) Antidorcas bondi (plejstocen) Antidorcas recki (plejstocen)
Przypisy Nazwy zwyczajowe za:
Bibliografia
Kategoria:Wołowate Kategoria:Taksony opisane przez Carla Jakoba Sundevalla