mały|Willa Mandić, siedziba konsulatu honorowego RP w Sarajewie (widok w 2021) Franciszek KruszelnickiW ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Franz Ritter von Kruszelnicki”. (ur. 1859 w Kołomyi, zm. 1934 w Toruniu) – polski prawnik, cywilista, sędzia, konsul honorowy RP w Sarajewie (1919–1921).

Życiorys Uczył się w C. K. Gimnazjum w Kołomyi, gdzie w 1879 z wynikiem celującym ukończył VIII klasę i otrzymał „chlubne świadectwo dojrzałości”. Ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. W 1883 przybył do Bośni i Hercegowiny, gdzie występował pod imieniem Franjo. Był wiceprezesem Sądu Apelacyjnego oraz do 1918 jednym z prezydentów senatu Wyższego Sądu w Sarajewie. Pracował także jako adwokat (miał biuro pod adresem Ferhadija 1). Jako teoretyk specjalizował się w lokalnym prawie cywilnym. Wymieniany wśród czołowych austro-węgierskich badaczy prawa szariatu. Bezpośrednio po I wojnie światowej zaangażował się w pomaganie w powrocie do nowo odrodzonej Polski zamieszkujących Bośnię i Hercegowinę Polaków oraz ewidencjonowanie wracających tędy z frontu polskich żołnierzy. Ze względu na prowadzoną już działalność oraz posiadane w Sarajewie kontakty, 23 września 1919 Ministerstwo Spraw Zagranicznych powołało go na konsula honorowego RP (według innego źródła w listopadzie 1918). Konsulat mieścił się w prestiżowej na ulicy Petrakijina. Głównym zadaniem w tamtym czasie było zorganizowanie repatriacji do nowo odrodzonej Polski mieszkających w Bośni Polaków. Obejmowało to m.in. organizację transportów kolejowych, potwierdzanie tożsamości wyjeżdżających, przyznawanie wiz. Placówka prowadziła także typowo konsularne sprawy, np. związane z wydawaniem dokumentów czy stwierdzeniem obywatelstwa polskiego chłopów z Galicji mieszkających w północnej Bośni. Po zrealizowaniu swojego podstawowego zadania, w styczniu 1921 konsulat zakończył działalność.

Po powrocie z Sarajewa od 31 stycznia 1921 pełnił funkcję dyrektora Sądu Okręgowego w Starogardzie. Pod koniec 1921 został awansowany na sędziego Sądu Apelacyjnego w Toruniu. W 1925 przeszedł w stan spoczynku. Specjalizował się w postępowaniu egzekucyjnym. Udzielał się w Toruńskim Towarzystwie Prawniczym, publikował w „Nowym Procesie Cywilnym”, „Czasopiśmie Adwokatów Polskich”, „Przeglądzie Sądowym”, „Palestrze”, „Głosie Sądownictwa”.

Ojciec urzędnika Tadeusza Kruszelnickiego, dziadek historyka sztuki Zygmunta Kruszelnickiego. Zmarł na przełomie maja i czerwca 1934. Pochowany na Cmentarzu św. Jerzego w Toruniu.

Publikacje

Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Świętego Sawy (Jugosławia).

Austro-węgierskie Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Krzyż Jubileuszowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Medal Pamiątkowy Bośniacko-Hercegowiński

Zobacz też Ambasada RP w Sarajewie Artur Burda

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Konsulowie honorowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Jubileuszowym Pamiątkowym dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Pamiątkowym Bośniacko-Hercegowińskim Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem św. Sawy Kategoria:Polacy w Bośni i Hercegowinie Kategoria:Polscy cywiliści Kategoria:Polscy specjaliści prawa wyznaniowego Kategoria:Prezesi sądów okręgowych II Rzeczypospolitej Kategoria:Sędziowie sądów apelacyjnych II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kołomyi Kategoria:Ludzie związani z Sarajewem Kategoria:Pochowani na Cmentarzu św. Jerzego w Toruniu Kategoria:Zmarli w 1934