Krzysztof Skarbowski (ur. 7 grudnia 1948 w Poniatowie) – generał dywizji Wojska Polskiego w stanie spoczynku, były dowódca 16 Dywizji Zmechanizowanej.

Życiorys Krzysztof Skarbowski urodził się 7 grudnia 1948 w Poniatowej na Mazowszu. We wrześniu 1968 rozpoczął studia w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Pancernych w Poznaniu, którą ukończył w sierpniu 1972. Promowany na podporucznika przez generała Tadeusza Tuczapskiego. Służbę zawodową rozpoczął jako dowódca plutonu czołgów w 1 pułku czołgów w Elblągu. W 1975 objął dowodzenie kompanią czołgów w tym pułku. Od października 1977 do sierpnia 1980 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie, po ukończeniu których został zastępcą dowódcy ds. liniowych 51 pułku czołgów w Braniewie. W 1983 awansowany na stopień majora.

W latach 1983–1987 dowodził 51 pułkiem czołgów. Dowodzony przez niego oddział zdobył tytuł przodującego pułku na szczeblu Pomorskiego Okręgu Wojskowego. W 1987 objął funkcję zastępcy dowódcy ds. liniowych 20 Dywizji Pancernej w Szczecinku. W okresie 1989–1995 był zastępcą dowódcy – szefem szkolenia 2 Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinku. W 1996 po ukończeniu Podyplomowych Studiów Operacyjno-Strategicznych w Akademii Obrony Narodowej powierzono mu funkcję szefa oddziału szkolenia bojowego – zastępcy szefa Szkolenia Dowództwa Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy.

W latach 1997–1998 dowodził 16 Dywizją Zmechanizowaną w Elblągu. Dowodzona przez niego dywizja zdobyła tytuł przodującego związku taktycznego Wojska Polskiego. 15 sierpnia 1998 Prezydent RP, Aleksander Kwaśniewski wręczył mu nominację na stopień generała brygady. W tym samym roku objął stanowisko szefa Szkolenia Bojowego Dowództwa Wojsk Lądowych. W okresie 2000–2001 był szefem Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych. W 2001 objął stanowisko szefa Szkolenia Wojsk Lądowych.

15 sierpnia 2002 podczas uroczystości z okazji Święta Wojska Polskiego na dziedzińcu Belwederu został awansowany na stopień generała dywizji. Akt mianowania odebrał z rąk Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego i został wyznaczony na stanowisko dowódcy 16 Dywizji Zmechanizowanej w Elblągu, które piastował w okresie trzyletniej kadencji. Pozostał w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej. W 2006 zakończył zawodową służbę wojskową. 15 sierpnia 2006 został uhonorowany listem przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego w związku z zakończeniem służby wojskowej.

Awanse podporucznik – 1972 porucznik – 1975 kapitan – 1979 major – 1983 podpułkownik – 1986 pułkownik – 1990 generał brygady – 1998 generał dywizji – 2002

Ordery, odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Odznaka pamiątkowa 16 Dywizji Zmechanizowanej – 1997, (ex officio) Honorowe Wyróżnienie, Medal „Za zasługi dla Elbląga” – 2005

Przypisy

Bibliografia

Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” z 1998, 2002.

Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych Kategoria:Podporucznicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Majorowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Generałowie brygady Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Generałowie dywizji Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Absolwenci Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Absolwenci Podyplomowych Studiów Operacyjno-Strategicznych w Akademii Obrony Narodowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Ludzie związani z Braniewem Kategoria:Ludzie związani ze Szczecinkiem Kategoria:Ludzie związani z Bydgoszczą Kategoria:Wojskowi związani z Warszawą Kategoria:Ludzie związani z Elblągiem Kategoria:Dowódcy 16 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej Kategoria:Oficerowie dowództwa 2 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej Kategoria:Urodzeni w 1948