Muzeum Łużyckie w Budziszynie (górnołuż. Serbski muzej Budyšin, niem. Sorbisches Museum in Bautzen) – muzeum kultury Serbołużyczan zlokalizowane w Budziszynie przy Ortenburg 3.
Historia Początki zbiorów placówki sięgają roku 1856, kiedy to Maćica Serbska uruchomiła swoją Sekcję Starożytności. Początkowo gromadzono głównie zabytki archeologiczne i rzemiosło łużyckie. Za namową Arnošta Muki postanowiono rozszerzyć kolekcję i utworzyć samodzielne muzeum serbołużyckie. Stało się to na fali tworzenia regionalnych muzeów etnograficznych w całej Europie. Placówka powstała w roku 1900 w pomieszczeniach Domu Serbskiego.
W 1937 naziści niemieccy wydali zakaz działalności kulturalnej Serbołużyczan. Zbiory muzealne przekazano do Muzeum Miejskiego. Dom Serbski zamknięto. Uległ on wypaleniu w czasie bitwy budziszyńskiej w 1945. Zbiory ponownie udostępniono zwiedzającym w 1974 w pomieszczeniach dawnego miejskiego składu soli (górnołuż. sólnica) pochodzącego z 1782. Był to wówczas oddział Muzeum Miasta Budziszyna. W międzyczasie otwarto też izbę muzealną w Hoyerswerdzie. Od 1989 muzeum jest placówką samodzielną.
Zbiory Muzeum zgromadziło około 35 000 inwentaryzowanych eksponatów, głównie związanych z dziedzictwem materialnym, ale też zdjęć i literatury, a także dzieła sztuki serbołużyckich twórców (obrazy, grafiki, plakaty i rzemiosło artystyczne). Bogato reprezentowana jest kolekcja strojów ludowych. Biblioteka liczy około 6500 tomów. Najcenniejszym dziełem jest w niej górnołużycka Cyrkwinska agenda z 1696 roku.
Dyrektorzy + Dyrektorzy muzeumOkresNazwisko 1900–1908Jakub Šewčik 1908–1932Michał Wjerab 1932–1934Pawoł Nedo 1935–1941Jan Meškank 1957–1959 Gerhard Mölke 1961–1980Arnošt Kowar 1982–1992Hanka Fascyna 1993–2014Tomasz Nawka wot 2014Christina Boguszowa
Galeria
Przypisy
Kategoria:Kultura serbołużycka Łużyckie_w_Budziszynie Kategoria:Budziszyn