Leszek Chyła (ur. 11 grudnia 1947 w Świekatowie) – generał dywizji Wojska Polskiego w stanie spoczynku, były dowódca Pomorskiego Okręgu Wojskowego.
Życiorys Leszek Chyła syn Wiktora urodził się 11 grudnia 1947 w Świekatowie na południowym skraju Kociewia na Kujawach. Absolwent Technikum Kolejowego. We wrześniu 1966 rozpoczął studia w Oficerskiej Szkole Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. Był słuchaczem – podchorążym do sierpnia 1969. Promowany na podporucznika przez generała Floriana Siwickiego.
W październiku 1969 rozpoczął służbę zawodową jako dowódca plutonu, następnie dowodził kompanią szturmową z 6 Dywizji Powietrznodesantowej w Krakowie. W stopniu porucznika został skierowany na studia w Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie, po ukończeniu których pełnił służbę w jednostkach liniowych Warszawskiego Okręgu Wojskowego, pomocnik szefa wydziału operacyjnego 9 Dywizji Zmechanizowanej w Rzeszowie, szef sztabu – zastępca dowódcy 1 pułku zmechanizowanego w Wesołej z 1 Dywizji Zmechanizowanej oraz dowódca 2 pułku zmechanizowanego w Sierniewicach z 1DZ. W 1982 jako dowódca tego pułku będący w stopniu majora został wyróżniony przez ministra obrony narodowej za wyniki uzyskane w trakcie Inspekcji Sił Zbrojnych PRL. Dowodzony przez niego oddział zdobył tytuł przodującego pułku na szczeblu Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W tym samym roku objął funkcję szefa sztabu – zastępcy dowódcy 1 Dywizji Zmechanizowanej w Legionowie.
W 1984 został skierowany na studia w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR, po ukończeniu której powierzonu mu stanowisko szefa oddziału operacyjnego – zastępcy szefa Sztabu Warszawskiego Okręgu Wojskowego, a następnie zastępcy szefa i szefa Zespołu Szkolenia Operacyjnego w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego, gdzie był głównym autorem międzynarodowych ćwiczeń dowódczo-sztabowych „Tarcza 88” i „Lato 90”. W 1990 został wyznaczony na funkcję szefa Zarządu Operacyjnego SG WP. W latach 1990–1991 uczestniczył w pracach Międzyresortowej Komisji ds. reform w organizacji Obrony Narodowej w zespole nr 2 ds. restrukturyzacji sił zbrojnych. W okresie 1992–1997 pełnił służbę na stanowisku szefa Zarządu Operacyjno–Planistycznego i Zarządu Ogólnego Sztabu Generalnego WP w pionie Inspektoratu Szkolenia SG WP, gdzie był współautorem pierwszego międzynarodowego ćwiczenia w ramach „Partnerstwa dla Pokoju” pod kryptonimem „Most Współpracy”.
11 listopada 1993 został awansowany na stopień generała brygady. Akt mianowania odebrał z rąk prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Wałęsy. W 1997 został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy Wojsk Lądowych – szefa sztabu, a w marcu 2000 objął funkcję szefa sztabu Wojsk Lądowych. 15 sierpnia 2000 podczas uroczystości z okazji Święta Wojska Polskiego na dziedzińcu Belwederu został awansowany przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego na stopień generała dywizji. Od 9 września 2000 do 11 grudnia 2003 dowodził Pomorskim Okręgiem Wojskowym w Bydgoszczy. W 2003 był głównym organizatorem konferencji Szefów Sztabów Dowództw NATO Regionu Bałtyku.
W roku 2004 objął stanowisko szefa Generalnego Zarządu Zasobów Osobowych P1 w Sztabie Generalnym WP na okres trzyletniej kadencji. 17 maja 2007 w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej został pożegnany przez szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego gen. Franciszka Gągora. W 2007 wybrany został prezesem Zarządu Głównego Związku Polskich Spadochroniarzy, którym był do 2011. Zaangażowany społecznie po przejściu w stan spoczynku, m. in. w Klubie Generałów WP15 lat Klubu Generałów Wojska Polskiego 1996-2011, Warszawa 2011, s. 43..
Awanse podporucznik – 1969 pułkownik – 1986 generał brygady – 1993Postanowienie Prezydenta RP nr W. 111-61-93 z dnia 11 listopada 1993 generał dywizji – 2000
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Odznaka pamiątkowa Pomorskiego Okręgu Wojskowego – 2000 (ex officio) Honorowa Statuetka „Gryfa” – 2002 (wręczona przez Dziennik Bałtycki) Medal Prezydenta Bydgoszczy „Za zasługi dla Bydgoszczy” – 2011
Przypisy
Bibliografia
Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” z 1993, 2000.
Kategoria:Podporucznicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Pułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Generałowie dywizji Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Absolwenci Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K.J. Woroszyłowa Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Ludzie związani z Krakowem Kategoria:Ludzie związani z Rzeszowem Kategoria:Ludzie związani ze Skierniewicami Kategoria:Ludzie związani z Legionowem Kategoria:Ludzie związani z Bydgoszczą Kategoria:Wojskowi związani z Warszawą Kategoria:Dowódcy 16 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej Kategoria:Urodzeni w 1947