Hans Gál (ur. 5 sierpnia 1890 w Brunn am Gebirge, zm. 3 października 1987 w Edynburgu) – austriacki kompozytor i muzykolog.
Życiorys Studiował w Wiedniu u Eusebiusa Mandyczewskiego i Guido Adlera, w 1913 roku uzyskał tytuł doktora. W 1915 roku otrzymał nagrodę państwową. W latach 1918–1929 wykładał teorię muzyki na Uniwersytecie Wiedeńskim. Od 1929 do 1933 roku był dyrektorem Städtische Hochschule w Moguncji. W 1933 roku usunięty przez nazistów z zajmowanych stanowisk wrócił do Austrii, skąd w 1938 roku w związku z Anschlussem wyemigrował do Wielkiej Brytanii. W 1940 roku jako obywatel wrogiego państwa został internowany w Huyton, a następnie na Wyspie Man. Od 1945 do 1965 roku był wykładowcą Uniwersytetu Edynburskiego.
Oficer Orderu Imperium Brytyjskiego (1964). Odznaczony austriackim Krzyżem Honorowym I Klasy za Naukę i Sztukę (1971) oraz Odznaką Honorową za Naukę i Sztukę (1981).
W 1965 roku w Wiedniu ukazała się biografia Hansa Gála pióra Wilhelma Waldsteina.
Wybrane prace (na podstawie materiałów źródłowych)
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Austriaccy kompozytorzy Kategoria:Austriaccy muzykolodzy Kategoria:Kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1987 Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową za Naukę i Sztukę (Austria) Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Internowani w Wielkiej Brytanii w czasie II wojny światowej