Lista światowego dziedzictwa UNESCO w Estonii – lista miejsc w Estonii wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO, ustanowionej na mocy Konwencji w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturowego i naturalnego, przyjętej przez UNESCO na 17. sesji w Paryżu 16 listopada 1972 i ratyfikowanej przez Estonię 27 października 1995 roku.

Obecnie (stan na 2023 rok) na liście znajduje się 2 miejsca dziedzictwa kulturowego.

Na estońskiej liście informacyjnej UNESCO – liście obiektów, które Estonia zamierza rozpatrzyć do zgłoszenia do wpisu na listę światowego dziedzictwa, znajdują się 3 obiekty (stan na 2023 rok).

Obiekty na liście światowego dziedzictwa UNESCO

Poniższa tabela przedstawia estońskie obiekty na liście światowego dziedzictwa UNESCO:

Nr ref. – numer referencyjny UNESCO; Obiekt – polskie tłumaczenie nazwy wpisu na liście wraz z jej angielskim oryginałem; Położenie – miasto, prowincja; współrzędne geograficzne; Typ – klasyfikacja według Komitetu Światowego Dziedzictwa: kulturowe (K), przyrodnicze (P), kulturowo–przyrodnicze (K,P); Rok wpisu – roku wpisu na listę i rozszerzenia wpisu; Opis – krótki opis obiektu wraz z informacjami o jego zagrożeniu.

Nr ref.ObiektZdjęciePołożenieTypRokOpis822Zabytkowe centrum TallinnaTallinna vanalinn150pxTallinnProwincja HarjumaaK (ii)(iv)19972008Historyczne centrum Tallinna jest wybitnym przykładem średniowiecznego północnoeuropejskiego miasta handlowego. Miasto powstało w XIII wieku przy zamku zbudowanym przez rycerzy zakonu krzyżackiego. Od XIII do XVI wieku miasto było ważnym ośrodkiem Hanzy, dzięki czemu Tallinn stał się zamożnym miastem, o czym świadczą jego bogate budynki użyteczności publicznej, w tym kościoły, ratusz i domy kupieckie. XIII-wieczne mury miejskie są nadal w dużej mierze zachowane do dziś.1187Południk StruvegoStruve Geodetic Arc150pxProwincja Virumaa ZachodniaK (ii)(iv)(vi)2005W Estonii znajdują się 3 z 34 punktów pomiarowych południka Struvego. Zostały one założone w latach 1816–1852 na terenie ówczesnej unii Szwecji i Norwegii oraz Imperium Rosyjskiego, pod nadzorem rosyjskiego naukowca Friedricha Georga Wilhelma von Struvego i rosyjskiego oficera Carla F. Tennera. Wpis transgraniczny z Białorusią, Finlandią, Litwą, Łotwą, Mołdawią, Norwegią, Rosją, Szwecją oraz Ukrainą.

Obiekty na estońskiej liście informacyjnej UNESCO

Poniższa tabela przedstawia estońskie obiekty na liście światowego dziedzictwa UNESCO:

Nr ref. – numer referencyjny UNESCO; Obiekt – polskie tłumaczenie nazwy wpisu na liście wraz z jej angielskim oryginałem; Położenie – miasto, prowincja; współrzędne geograficzne; Typ – klasyfikacja według Komitetu Światowego Dziedzictwa: kulturowe (K), przyrodnicze (P), kulturowo–przyrodnicze (K,P); Rok wpisu – roku wpisu na listę i rozszerzenia wpisu; Opis – krótki opis obiektu wraz z informacjami o jego zagrożeniu.

Nr ref.ObiektZdjęciePołożenieTypRokOpis1716Zamek KuressaareKuressaare piiskopilinnus150pxKuressaareProwincja SaremaK (iv)2002Zamek Kuressaare został wybudowany w końcówce XIII wieku, a od XIV wieku pełnił funkcję siedziby biskupa. Jest to jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc przez turystów na wyspie Sarema.1852Klint bałtyckiBaltic Klint150pxZachodnia EstoniaP (vii)(viii)(ix)(x)2004Wapienna skarpa o długości ok. 1200 km (250 km znajduje się na terytorium Estonii). Odsłania on skały osadowe mające ponad 500 milionów lat. Klint Bałtycki w najwyższym miejscu znajduje się na wysokości 55 m n.p.m. Stanowi część najstarszego oraz największego parku narodowego Estonii – Lahemaa.1854Zalesione łąki (Laelatu, Kalli-Nedrema, Mäepea, Allika, Tagamõisa, Loode, Koiva, Halliste)Wooded meadows (Laelatu, Kalli-Nedrema, Mäepea, Allika, Tagamoisa, Loode, Koiva, Halliste)150pxK, P2004Wpis na listę informacyjną obejmuje 8 zalesionych łąk położonych na terenie Estonii. Najprawdopodobniej pierwsze tego typu zbiorowiska roślinne zaczęły pojawiać się ok. 7000–8000 lat temu.

Uwagi

Przypisy

Estonia