Géza Mieczysław Zygmunt Szczyrkowski (ur. 29 marca 1869 w Preszowie, zm. 3 marca 1921) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 29 marca 1869 w Preszowie, w rodzinie Wojciecha i Teresy Matyldy z domu de Kisz Jeszen-Jeszeny Jeszenszka. Ukończył gimnazjum i rok studiów lekarskich. Był członkiem Sokoła Macierzy we Lwowie.
Po odbyciu jednorocznej ochotniczej służby wojskowej w cesarskiej i królewskiej Armii został mianowany podporucznikiem rezerwy ze starszeństwem z 1 stycznia 1893 i przydzielony w rezrwie do 30 galicyjskiego pułku piechoty we Lwowie. W następnym roku został powołany do służby zawodowej w cesarsko-królewskiej Obronie Krajowej, w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1894 i wcielony do 19 pułku piechoty Obrony Krajowej we Lwowie. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1897. Prawdopodobnie w 1900 wystąpił ze służbyNie figuruje w kolejnych Schematyzmach z 1901, 1902 i 1903.. W 1904 ponownie w służbie z przydziałem do 25 pułku piechoty Obrony Krajowej w Kromieryżu. W następnym roku został przeniesiony do 32 pułku piechoty Obrony Krajowej w Nowym Sączu na stanowisko oficera magazynowego. Utrzymywał tajne kontakty ze Związkiem Kolejarzy w Nowym Sączu. Prawdopodobnie w 1907 został zwolniony ze służbyNie figuruje w Schematyźmie z 1908 i kolejnych jego wydaniach..
7 lipca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika, zaliczony do I Rezerwy armii z równoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny i przydzielony do Dowództwa Okręgu Generalnego LwówDz. Rozk. Wojsk. Nr 78 z 19 lipca 1919, poz. 2560, jako Wiktor Geza Szczyrkowski.. 19 sierpnia 1920 jako oficer DOGen. Lwów został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.
Według por. Władysława Jagiełłowicza, autora „Zarysu historii wojennej 40-go Pułku Strzelców Lwowskich” Geza Szczyrkowski poległ 31 maja 1920 w bitwie pod Bystrzykiem, jako dowódca 4 kompanii 40 pułku pechoty. Na oficjalnej „Liście strat Wojska Polskiego” wydanej w 1934 Geza Szczyrkowski figuruje jako poległy ale bez podania daty i miejsca śmierci. Brak potwierdzenia śmierci kapitana Szczyrkowskiego prawdopodobnie był przyczyną umieszczenia go w 1922 w „Alfabetycznym spisie oficerów rezerwy” i „Roczniku Oficerskim 1923” jako oficera rezerwy 26 Pułku Piechoty oraz w „Roczniku Oficerskim 1924”, jako oficera pospolitego ruszenia 26 pp. 15 lipca 1925 w Dzienniku Urzędowym Województwa Krakowskiego ogłoszono edykt komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto wzywający osoby mogące świadczyć o zaginięciu względnie istnieniu kapitana Gezy Wiktora Szczyrkowskiego, który zaginął pod Nowochwastowem.
Był żonaty z Heleną, z którą miał córkę Janinę (ur. 1906), zamężną z Alfredem Pragerem (1899–1956), podpułkownikiem artylerii Wojska Polskiego.
10 kwietnia 1937 córka kapitana Szczyrkowskiego wypełniając kwestionariusz kawalera Orderu Virtuti Militari podała, że jej ojciec 31 maja 1920 pod Chwastowem, ciężko ranny w głowę, pierś i ręce, dostał się niewoli bolszewickiej. 3 marca 1921 został zamordowany przez bolszewików lub zmarł na tyfus i został pochowany na polskim cmentarzu w Jekaterynosławie lub Jelizawietgradzie. Informacje o śmierci ojca ojca Janina Prager otrzymała od szer. Witolda Gradzika, osadnika wojskowego ze Szczurzyna, który był podwładnym kapitana Szczyrkowskiego i współtowarzyszem niewoli.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2199 – 19 lutego 1922
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (zabór austriacki) Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Preszowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 40 Pułku Piechoty Dzieci Lwowskich Kategoria:Polacy – oficerowie cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1869 Kategoria:Zmarli w 1921