Chaudoir – polski herb baronowski.
Opis herbu mały|lewo|249x249px|Herb Chaudoir według Juliusza Ostrowskiego, Księga herbowa rodów polskich. Warszawa 1897 r.
Opis historyczny Juliusz Ostrowski blazonuje herb następująco:
Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:
Na tarczy dwudzielnej w pas w polu górnym błękitnym, koń czarny w biegu; w dolnym dwa pasy poprzeczne, złote i błękitne naprzemian.
Nad tarczą francuska korona baronowska.
W klejnocie dwa ukoronowane hełmy, nad pierwszym syrena z wzniesionym mieczem w prawej ręce, lewą opiera się na biodrze; nad drugim między dwiema trąbami złotymi pół konia czarnego.
Labry herbowe błękitne, podbite złotem.
Geneza Herb został przyniesiony z Francji do Bawarii, gdzie czynny w Warszawie kupiecKonrad Niemira, Sklep Chaudoirów. Przyczynek do badań nad warszawskim rynkiem wyrobów luksusowych w wieku XVIII, "Kwartalnik Historii Kultury Materialnej", nr 70, s. 35-36. Jean-Joseph Chaudoir otrzymał od króla bawarskiego, Maksymiliana I, tytuł barona. W Królestwie Polskim Jan-Józef został przypuszczony do szlachectwa 29 listopada 1819 roku, natomiast jego syn Stanisław – 22 lutego 1820 roku. W roku 1827 otrzymali potwierdzenie tytułu baronów.
Herbowni Herb ten był herbem własnym, toteż do jego używania uprawniony jest tylko jeden ród herbownych:
Chaudoir.
Zobacz też Heraldyka polska Ród herbowy
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Juliusz Ostrowski. Księga herbowa rodów polskich. – Warszawa: Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1897 – T. 1. – 620 stron. Juliusz Ostrowski. Księga herbowa rodów polskich. – Warszawa: Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1898 – T. 2. – 380 stron.
Kategoria:Polskie herby baronowskie