Karnicki II – polski herb szlachecki, odmiana herbu Kościesza.
Opis herbu lewo|mały|200x200px|Karnicki II według Juliusza Ostrowskiego, Księga herbowa rodów polskich. 1897 r.
Opis historyczny Juliusz Ostrowski blazonuje herb następująco:
Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:
Na tarczy w polu czerwonym strzała srebrna bez opierzenia dwa razy przekrzyżowana, rozdarta u dołu.
W klejnocie pół lisa czerwonego.
Labry herbowe czerwone, podbite srebrem.
Geneza Herb rodziny małopolskiej z przydomkiem Siostrzanek z Karnic. Starsza gałąź tej rodziny pochodzi z województwa rawskiego. Młodsza zaś z Galicji, gdzie otrzymała najpierw tytuł baronowski (Karnicki III), a następnie hrabiowski (Karnicki IV). Kolejna gałąź tejże rodziny miała być zlokalizowana na Żmudzi, choć używała herbu Iłgowski, a w Galicji herbu Syrokomla odmienna.
Herbowni Herb ten był herbem własnym, toteż do jego używania uprawniony jest tylko jeden ród herbownych:
Karnicki.
Zobacz też
Heraldyka polska Ród herbowy
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Juliusz Ostrowski. Księga herbowa rodów polskich. - Warszawa: Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1897 - T. 1. - 620 stron. Juliusz Ostrowski. Księga herbowa rodów polskich. - Warszawa: Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1898 - T. 2. - 380 stron.
Kategoria:Odmiany herbu Kościesza Kategoria:Herby własne