Jan Byrski (ur. 29 stycznia 1942 w Starej Wsi, zm. 11 maja 2021 w Otwocku) – polski duchowny rzymskokatolicki warszawski, a następnie warszawsko-praski, infułat.
Życiorys Urodził się 29 stycznia 1942 w Starej Wsi w parafii Świętej Trójcy w Belsku Dużym. W dniu 9 czerwca 1968 w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie przyjął święcenia kapłańskie z rąk kardynała Stefana Wyszyńskiego.
Po święceniach jako wikariusz pracował w parafiach archidiecezji warszawskiej: do 1969 w parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Lesznie, następnie do 1970 w parafii Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych w piaseczyńskim Zalesiu Dolnym, od 1970 do 1973 w parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Mińsku Mazowieckim, następnie do 1974 w parafii Matki Bożej Różańcowej na warszawskim Bródnie, od 1974 do 1978 w parafii Świętej Rodziny na warszawskim Zaciszu, a następnie do 1984 w parafii św. Jakuba Apostoła na warszawskiej Ochocie.
W 1984 kardynał Józef Glemp powierzył mu zadanie zorganizowania nowej parafii pod wezwaniem św. Antoniego z Padwy w Mińsku Mazowieckim i 1 października został jej administratorem, a 25 grudnia proboszczem. Tutaj wybudował kościół i plebanię. W 1992 parafia znalazła się w granicach nowo powstałej diecezji warszawsko-praskiej, a ksiądz Byrski w jej strukturach pełnił różne funkcje: od 1992 do 2005 był członkiem Rady Kapłańskiej, od 1993 do 2017 był pierwszym dziekanem nowo powstałego dekanatu Mińsk Mazowiecki – św. Antoniego z Padwy, a od 2005 do 2009 był członkiem Kolegium Konsultorów. W dniu 30 czerwca 2017 zakończył posługę proboszcza przechodząc na emeryturę, a następnie zamieszkał w Domu Księży Emerytów w Otwocku.
Zmarł 11 maja 2021 w Otwocku. Uroczystości pogrzebowe rozpoczęły się w parafii, w której był wieloletnim proboszczem 13 maja. Następnego dnia w Domu Księży Emerytów w Otwocku biskup Jacek Grzybowski odprawił mszę żałobną. Następnie ciało zmarłego zostało przewiezione do parafii świętego Antoniego w Mińsku Mazowieckim, gdzie została odprawiona kolejna msza żałobna, a następnie pod przewodnictwem ordynariusza Romualda Kamińskiego msza pogrzebowa, po której zmarły został pochowany na miejscowym cmentarzu parafialnym.
Odznaczenia i wyróżnienia 24 grudnia 1990 odznaczony przywilejem noszenia rokiety i mantoletu 24 grudnia 1992 kanonik honorowy Kapituły Katedralnej 15 grudnia 1994 na wniosek ordynariusza Kazimierza Romaniuka mianowany przez Stolicę Apostolską prałatem honorowym Jego Świątobliwości 24 grudnia 2001 kanonik gremialny Kapituły Katedralnej 26 lipca 2007 na wniosek ordynariusza Sławoja Leszka Głódzia mianowany przez Stolicę Apostolską protonotariuszem apostolskim (infułatem) 24 grudnia 2007 prałat Kapituły Katedralnej 9 października 2018 za wybitne zasługi w krzewieniu wartości duchowych i narodowych, za ochronę polskiego dziedzictwa kulturowego odznaczony przez prezydenta Andrzeja Dudę Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski
Przypisy
Kategoria:Duchowni archidiecezji warszawskiej Kategoria:Duchowni diecezji warszawsko-praskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Starej Wsi (powiat grójecki) Kategoria:Ludzie związani z Lesznem (powiat warszawski zachodni) Kategoria:Ludzie związani z Otwockiem Kategoria:Ludzie związani z Piasecznem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani w Mińsku Mazowieckim Kategoria:Polscy protonotariusze apostolscy Kategoria:Urodzeni w 1942 Kategoria:Zmarli w 2021