Iryna Andrijiwna Ciłyk (; ur. 18 listopada 1982 w Kijowie) – ukraińska pisarka i reżyserka.
Życiorys Studiowała na Kijowskim Narodowym Uniwersytecie Teatru, Kina i Telewizji im. Iwana Karpenki-Karego. Po ukończeniu studiów pracowała jako asystentka reżysera, a potem sama reżyserowała reklamy i filmy krótkometrażowe. Była uczestniczką kijowskiego Euromajdanu.
Współtworzyła Niewidzialny batalion - dokumentalną antologię filmową o żołnierzach walczących na froncie w Donbasie.
Niektóre jej książki zostały przetłumaczone na angielski, niemiecki, polski, litewski, czeski, szwedzki i kataloński. Jej wiersze na język polski tłumaczyła Aneta Kamińska i opublikowała je w antologii Wschód – Zachód. W 2020 roku prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski przyznał jej tytuł Zasłużony Artysta Ukrainy, ale odmówiła jego przyjęcia.
Jest członkinią ukraińskiego PEN Clubu. Żona pisarza Artema Czecha.
Nagrody i odznaczenia W 2019 i 2020 była finalistką Nagrody literackiej im. Josepha Conrada-Korzeniowskiego. 2020: Debiutancki film Ziemia niebieska jak pomarańcza na Sundance Film Festival otrzymał nagrodę za reżyserię w kategorii Konkurs Filmów Dokumentalnych Kina Światowego 2020: Millenium Docs Against Gravity za film Ziemia niebieska jak pomarańcza 2023 Nagroda im. Tarasa Szewczenki za film Ziemia niebieska jak pomarańcza
Twórczość Filmy
2020: Zemlia blakytna niby apel'syn (Ziemia jest niebieska jak pomarańcza) (74') 2017: Niewidzialny batalion (wspólnie ze Switłaną Liszczyńską, Aliną Gorlową) 2022: Rock. Paper. Grenade - pierwsza pełnometrażowa fabuła na motywach powieści Artema Czecha
Poezja
Cienki lód (2025) Głębia ostrości i inne wiersze - wydanie polskie (2023), przekład: Bohdan Zadura, wydawnictwo: Towarzystwo Galeria Literacka Hłybyna rizkosti (2016) Ci (2007)
Jej poezje stanowią część polskiej antologii Bohdana Zadury 100 wierszy wolnych z Ukrainy (Biuro Literackie, Kołobrzeg 2022, ). A także: Głębia ostrości i inne wiersze (2023) oraz Wojna 2022. Eseje, wiersze, dzienniki (2023).
Proza
Czerwoni na czornomu słidy (2015) - wydanie polskie: Czerwone ślady na czarnym (2024), przekład: Katarzyna Fiszer, Wydawnictwo KEW Rodymky (2013) Pislawczora (2008) MISTORIJA odnijeji drużby (2016) Take cikawe żyttia (2015)
Przypisy
Kategoria:Ukraińscy poeci Kategoria:Ukraińscy pisarze XXI wieku Kategoria:Ukraińscy reżyserzy Kategoria:Absolwenci Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu Teatru, Kina i Telewizji im. Iwana Karpenki-Karego Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Urodzeni w 1982