Maninae – monotypowa podrodzina ssaków z rodziny łuskowcowatych (Manidae).
Rozmieszczenie geograficzne Podrodzina obejmuje gatunki występujące w Azji.
Morfologia Długość ciała 40–75 cm, długość ogona 25–58 cm; masa ciała 2,5–16 kg.
Systematyka Rodzaj Manis zdefiniował w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz w 10. wydaniu Systema Naturae w publikacji swojego autorstwa traktującej o systematyce zwierząt, roślin i minerałów. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) łuskowiec chiński (M. pentadactyla).
Etymologia Manis: liczba pojedyncza od ‘dusze zmarłych, duchy’ w aluzji do nocnych zwyczajów zwierzęcia. Quaggelo: etymologia nieznana, Frisch nie wyjaśnił znaczenia nazwy rodzajowej. Gatunek typowy: Frisch nie wyznaczył gatunku typowego. Pangolinus: jawajska nazwa pangolin lub panngoeling oznaczająca ‘zwierzę, które zwija się w kłębek’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Manis pentadactyla . Pholidotus: gr. φολιδωτoς pholidõtos ‘uzbrojony, odziany w łuski’, od φολις pholis, φολιδος pholidos ‘rogowa łuska’. Gatunek typowy: Sundevall wymienił trzy gatunki – Manis dalmanni (= Manis pentadactyla ), Manis javanica i Manis aspera (= Manis javanica ) – nie wskazując gatunku typowego. Phatages: wschodnioindyjska nazwa phatagin lub phatagen dla łuskowatego zwierzęcia jedzącego mrówki zaadaptowana przez de Buffona. Gatunek typowy: Sundevall wymienił dwa gatunki – Manis temmincki i Manis laticauda (= Manis crassicaudata ) – z których gatunkiem typowym jest Manis laticaudata (= Manis crassicaudata ). Pangolin: jawajska nazwa pangolin lub panngoeling oznaczająca ‘zwierzę, które zwija się w kłębek’. Gatunek typowy: Gray wymienił trzy gatunki – Pholidotus indicus (= Manis crassicaudata ), Manis gigantea i Pholidotus dalmannii (= Manis pentadactyla ) – nie wskazując gatunku typowego. Paramanis: gr. παρα para ‘blisko, obok’; rodzaj Manis . Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Manis javanica .
Podział systematyczny Do podrodziny należy jeden rodzaj Manis wraz z następującymi występującymi współcześnie gatunkami: Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiaryDC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała StatusIUCNcentruj|150pxManis crassicaudataÉ. Geoffroy Saint-Hilaire, 1803łuskowiec indyjskigatunek monotypowypółnocno-wschodni i południowo-wschodni Pakistan, Indie, południowy Nepal, Bangladesz (prawie wytępiony), i Sri Lanka; wątpliwe zapisy z Mjanmy i Chińskiej Republiki Ludowej (Junnan); zakres wysokości: 1100–2300 m n.p.m.DC: 51–75 cmDO: 33–47 cmMC: 10–16 kgcentruj|150pxManis pentadactylaLinnaeus, 1758łuskowiec chińskigatunek monotypowypodnóża Himalajów w północno-wschodnich Indiach aż po północno-wschodni Bangladesz, Mjanmę, północną Tajlandię, północny Laos, północny Wietnam, Chińską Republikę Ludową (na południe od rzeki Jangcy) i Tajwan; zakres wysokości: do 2000 m n.p.m.DC: 40–58 cmDO: 25–38 cmMC: 2,5–7 kgManis auritaB.H. Hodgson, 1836gatunek monotypowypółnocno-wschodnie Indie, wschodni Nepal i północno-wschodnia Mjanma; być może BhutanDC: brak danychDO: brak danychMC: brak danychcentruj|150pxManis javanicaA.G. Desmarest, 1822łuskowiec jawajskigatunek monotypowyśrodkowa i południowa Mjanma, Tajlandia, Laos, Kambodża, Wietnam, półwyspowa Malezja, Wielkie Wyspy Sundajskie, Lombok oraz kilka małych wysp; prawdopodobnie wymarły we wschodnim Bangladeszu; zakres wysokości: do 1700 m n.p.m.DC: 40–65 cmDO: 35–58 cmMC: 3–10 kgcentruj|150pxManis culionensis(de Elera, 1915)łuskowiec filipińskigatunek monotypowyendemit Filipin: Palawan, Calauit, Busuanga i Culion; introdukowany na ApulitDC: 45–54 cmDO: 39–50 cmMC: 2,5–8 kg Kategorie IUCN: – gatunek zagrożony, – gatunek krytycznie zagrożony; – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.
Opisano również gatunki wymarłe z plejstocenu: Manis hungarica (Europa) Manis lydekkeri (Azja) Manis palaeojavanica (Azja)
Uwagi
Przypisy Nazwy zwyczajowe za:
Bibliografia
Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza