Nacionalnyj zapowidnyk „Dawnij Hałycz” () – zespół zabytków historyczno-kulturowych dawnego Halicza i księstwa halicko-wołyńskiego z XII–XIII wieku, z których większość znajduje się na terenie współczesnej wsi Kryłos i miasta Halicz, w obwodzie iwanofrankiwskim. Powierzchnia rezerwatu to prawie 80 km².
Rezerwat został utworzony zgodnie z Uchwałą Rady Ministrów Ukrainy z dnia 8 lutego 1994 r. nr 81 „O Państwowym rezerwacie historyczno-kulturalnym w Haliczu w obwodzie iwanofrankiwskim” oraz Dekretem Prezydenta Ukrainy z 11 października , 1994 nr 587/94 „O narodowych instytucjach kultury” i podlega Ministerstwu Kultury i Sztuki Ukrainy (obecnie - Ministerstwu Kultury i Turystyki).
Skład rezerwatu Rezerwat obejmuje szereg zabytków o znaczeniu narodowym i światowym, fundamenty 14 kościołów kronikarskich z XII–XIII w., ponad 200 zabytków archeologicznych, 18 obiektów ochrony przyrody, organicznie związanych z zabytkami historycznymi i architektonicznymi.
Najważniejsze:
W mieście Halicz: cerkiew Narodzenia Chrystusa (XIV–XVI w.); Zamek halicki (starostyński) (XIV–XVII w., ruiny).
We wsi Kryłos: pozostałości księstwa Halicz (XI–XIII w.); fundamenty Soboru Wniebowzięcia NMP (XII w.) z miejscem pochówku księcia Jarosława Ośmiomysła i kaplicą św. Bazylego (XV w.); fundamenty cerkwi św. Eliasza (XII w.); legendarna Studnia Książęca (XII w.); cerkiew Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (XVI w.); Galicyjska Mogiła; system fortyfikacji z kilkoma rzędami potężnych szybów.
We wsi Szewczenkowe: cerkiew św. Pantalejmona z 1212–1219 roku, perła galicyjskiej architektury XII wieku.
We wsi Bołszowce: zespół kościelno-klasztorny karmelitów (XVII w.).
Rezerwat obejmuje również trzy muzea: Muzeum Historii Dawnego Halicza (wieś Kryłos); Skansen architektury ludowej i życia Podkarpacia (wieś Kryłos); Muzeum Historii Karaimów Podkarpacia (Halicz);
Bibliografia Oficjalna strona rezerwatu
Kategoria:Halicz Kategoria:Rezerwaty historyczno-kulturalne Ukrainy