Marian Krzysztof Kasprzyk (ur. 22 września 1939 w Kołomani, zm. 2 lutego 2026 w Bielsku-Białej) – polski pięściarz, mistrz olimpijski, trener.
Życiorys Największe sukcesy odniósł podczas letnich igrzysk olimpijskich. W Rzymie w 1960 roku, walcząc w kategorii lekkopółśredniej, zdobył brązowy medal. W ćwierćfinale pokonał obrońcę tytułu Wladimira Jengibariana (Związek Radziecki). Nie stanął do walki półfinałowej ze względu na kontuzję.
Podczas następnych igrzysk w Tokio w 1964 roku został mistrzem olimpijskim w wadze półśredniej. W walce finałowej złamał kciuk w pierwszej rundzie, ale mimo to dotrwał do końca, pokonując faworyta turnieju, dwukrotnego (wówczas) mistrza Europy Ričardasa Tamulisa (Związek Radziecki).
W Meksyku w 1968 roku przegrał pierwszą walkę w wadze półśredniej z Amerykaninem , który przegrał w ćwierćfinale, ale potem był cenionym pięściarzem zawodowym, czterokrotnie walczącym o mistrzostwo świata w wadze półśredniej.
Marian Kasprzyk raz wystartował w Mistrzostwach Europy. W Belgradzie w 1961 roku zdobył brązowy medal w wadze lekkopółśredniej.
Startując w Mistrzostwach Polski, zdobył brązowy medal w 1961 roku w wadze lekkopółśredniej i był wicemistrzem Polski w 1970 roku w wadze półśredniej.
Wystąpił 9 razy w reprezentacji Polski, wygrywając 6 walk, 1 remisując i 2 przegrywając.
W swojej karierze stoczył 270 walk, 232 wygrał, 10 zremisował i 28 przegrał.
W latach 1961–1964 był zdyskwalifikowany (początkowo dożywotnio, potem karę złagodzono) ze względu na skazanie na karę pozbawienia wolności za udział w bójce. Karę uchylono krótko przed igrzyskami olimpijskimi w Tokio, na które Marian Kasprzyk pojechał (i wygrał) po zaciętej rywalizacji z Leszkiem Drogoszem. Ten fragment życiorysu Mariana Kasprzyka został sfabularyzowany w filmie pod tytułem Bokser w reżyserii Juliana Dziedziny, na podstawie scenariusza autorstwa Bohdana Tomaszewskiego i Jerzego Suszki (1966), w roli głównej wystąpił Daniel Olbrychski.
W latach 1955–1976 był zawodnikiem Sparty Ziębice (trenowany przez szkoleniowca Józefa Sołdryka), Łabęd, Nysy Kłodzko, w czasie największych sukcesów walczył w barwach BBTS-u Bielsko-Biała, a także Górnika Wesoła i Górnika Pszów. Był laureatem Nagrody im. Aleksandra Rekszy (1999).
Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim (2004) i Komandorskim (2021) Orderu Odrodzenia Polski.
Otrzymał honorowe obywatelstwo gminy Ziębice.
Został pochowany 9 lutego 2026 na cmentarzu parafialnym przy ul. Karpackiej 146 w Bielsku-Białej (sektor 2, rząd 13, numer 16). Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bokserzy BBTS Włókniarza Bielsko-Biała Kategoria:Bokserzy Górnika Pszów Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1960 Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1964 Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1968 Kategoria:Honorowi obywatele polskich gmin Kategoria:Laureaci Nagrody im. Aleksandra Rekszy Kategoria:Ludzie związani z Ziębicami Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1960 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1964 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani w Bielsku-Białej Kategoria:Polscy bokserzy na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Polscy medaliści olimpijscy Kategoria:Polscy olimpijczycy (Meksyk 1968) Kategoria:Polscy olimpijczycy (Rzym 1960) Kategoria:Polscy olimpijczycy (Tokio 1964) Kategoria:Polscy trenerzy bokserscy Kategoria:Trenerzy bokserów BBTS Włókniarz Bielsko-Biała Kategoria:Urodzeni w 1939 Kategoria:Zmarli w 2026