250px|right|thumb|Diagram klasyfikacyjny lamprofirów nieprzeobrażonych na podstawie diagramu QAPF Kersantyt – skała hipabysalna lub subwulkaniczna, odmiana lamprofiru (lamprofir właściwy).
Skład mineralny W kersantycie przeważają minerały ciemne. Skała składa się z fenokryształów oligoklazu-andezynu i biotytu tkwią w drobnokrystalicznym, holokrystalicznym cieście skalnym, składającym się z piroksenów (augit diopsydowy), amfiboli (hornblenda), plagioklazów, skaleni potasowych, oraz rzadziej oliwinów. Plagioklazy przeważają nad skaleniami alkalicznymi, a wśród minerałów ciemnych dominuje biotyt.
Zaliczany do skał żyłowych, gdyż występują w postaci dajek i silli.
Nazwa Nazwa pochodzi od wsi Kersanton (gmina Loperhet) w Bretanii, niedaleko Brestu, gdzie został po raz pierwszy opisany (A. Delesse, 1850).
Cechy zewnętrzne Przeważnie ma barwę szarą, ciemnoszarą lub czarna, czasami również czerwonawa lub zielonawą. Najczęściej są ciemniejsze od skał, które przecinają.
Budowa wewnętrzna Skały lamprofirowe odznaczają się strukturą holokrystaliczną, porfirową lub porfirowatą oraz teksturą zbitą, bezładną lub czasami słabo kierunkową.
Geneza Powstają w towarzystwie intruzji magmowych. Przypuszczalnie wskutek uwodnienia magm nefelinitowych, lub wskutek stopienia dolnej części skorupy ziemskiej zbudowanej ze skał obfitujących w biotyt i hornblendę.
Występowanie Najczęściej towarzyszą masywom granitoidowym, syenitowym i diorytowym.
Na świecie: Francja (Bretania).
W Polsce: Dolny Śląsk (Góry Sowie).
Zobacz też skały magmowe, skały żyłowe diagram QAPF
Bibliografia W. Ryka i A. Maliszewska: Słownik petrograficzny, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1991 (wyd. II popr. i uzup.), A. Majerowicz, B. Wierzchołowski: Petrologia skał magmowych, Wyd. Geol>, Warszawa, 1990
Kategoria:Skały magmowe