Anna Berent (ur. 1871 w Kaiserlautern, zm. po 1944 w Zagrzebiu?) – polska malarka i rysowniczka.
Życiorys W latach 90. XIX w. uczyła się w Monachium, w szkole Stanisława Grocholskiego oraz w szkole Antona Ažbègo. W 1899 zaręczyła się i wyszła za Stanisława Berenta, zamieszkali w Lozannie. Tam Berent kontynuowała pracę twórczą, brak jednak wzmianek o jej wystawach przed 1914 rokiem.
Twórczość Malowała studia portretowe, sceny figuralne i ilustracje, stworzyła też kilka monumentalnych kompozycji figuralnych o charakterze trudnych dziś do odczytania alegorii. Artystka poruszała głównie tematykę związaną z przemijaniem, śmiercią, starością, z kolei kompozycje alegoryczne bliskie były malarstwu skandynawskiemu i twórczości Ferdynanda Hodlera. Obszerny zbiór obrazów Berent znajduje się w kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie, większość dzieł trafiła tam najprawdopodobniej w wyniku likwidacji pracowni artystki.
Przypisy
Bibliografia Agnieszka Morawińska, Artystki polskie. Katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa 1991, s. 94-95. Halina Stępień, Maria Liczbińska, Artyści polscy w środowisku monachijskim w latach 1828-1914: materiały źródłowe, Warszawa 1994, s. 29.
Linki zewnętrzne Zdjęcia obrazów w bibliotece Polona
Kategoria:Ludzie urodzeni w Kaiserslautern Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Zmarli w XX wieku