Piama Pawłowna Gajdenko (; ur. 30 stycznia 1934 w Mykołajiwce koło Słowiańska, zm. 2 lipca 2021) – radziecka i rosyjska historyk filozofii, doktor nauk filozoficznych, członek korespondent Rosyjskiej Akademii Nauk (od 2000), laureatka Nagrody im. Gieorgija Plechanowa (1997).
Życiorys W 1957 roku ukończyła studia na wydziale filozofii Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego. Będąc studetką i aspirantką, uczęszczała do zajęć z historii filozofii prowadzonych przez Walentina Asmusa, Ewalda Iljenkowa, Arsienija Czanyszewa, Wasilija Sokołowa. W 1962 obroniła rozprawę kandydacką pt. Filozofia Martina Heideggera jako wyraz kryzysu współczesnej kultury burżuazyjnej ()Гайденко, Пиама Павловна. Философия М. Хайдеггера как выражение кризиса современной буржуазной культуры: Автореферат на соискание учёной степени кандидата философских наук / Экон. ин-т им. В. Г. Плеханова. — Москва : [б. и.], 1962. — 15 с.. W latach 1962–1967 wykładała na wydziale filozofii Uniwersytetu Moskiewskiego. W 1982 uzyskała stopień doktora nauk filozoficznych na podstawie rozprawy Ewolucja pojęcia nauki: kształtowanie się i rozwój pierwszych paradygmatów naukowych ()Гайденко, Пиама Павловна. Эволюция понятия науки: становление и развитие первых научных программ : диссертация ... доктора философских наук : 09.00.03. — Москва: Наука, 1980. — 568 с.. Od 1988 roku pracuje jako kierowniczka zakładu problemów filozoficznych historii nauki w Instytucie Filozofii Rosyjskiej Akademii NaukГайденко Пиама Павловна. Jest członkinią zespołu redakcyjnego czasopisma Woprosy Fiłosofii oraz autorką haseł w Encyklopedii Filozoficznej, Wielkiej Encyklopedii Radzieckiej i in. Pochowana na cmentarzu Rakitki pod MoskwąГАЙДЕНКО Пиама Павловна (1934 – 2021).
Niektóre prace Zdaniem Sławomira Mazurka Piama Gajdenko wyróżnia się rozległą erudycją, doskonale panuje nad bardzo obszernym materiałem i z racji swej kompetencji i wnikliwości prezentowanych analiz zasługuje na szczególną uwagę wśród rzeszy rosyjskich autorów piszących w ostatnich latach o .
publikacje ksiąkowe Эволюция понятия науки: становление и развитие первых научных программ. М., 1980. Rußland und der Westen. Fr./M., 1995 (mit J. Davydov) Научная рациональность и философский разум. – М.: Прогресс-Традиция, 2003. – 528 с.
artykuły Гайденко П. П. Социология Макса Вебера // История буржуазной социологии XIX — начала XX вв. / Под ред. И. С. Кона. Утверждено к печати Институтом социологических исследований АН СССР. — М.: Наука, 1979. — С. 253—308. — 6400 экз. Гайденко П. П. Социология Макса Вебера // История социологии в Западной Европе и США / Отв. ред. Г. В. Осипов. — М., 1993. Piama Gaidenko. The Sociology of Max Weber // A History of Classical Sociology / Edited by Prof I. S. Kon. Translated by H. Campbell Creighton, M. A. (Oxon). — Moscow: Progress Publishers, 1989. — С. 255—311. — 376 с. — (Student's Library). — 15 230 экз. — .
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego im. M.W. Łomonosowa Kategoria:Rosyjscy encyklopedyści Kategoria:Laureaci Nagrody im. Gieorgija Plechanowa Kategoria:Członkowie Rosyjskiej Akademii Nauk Kategoria:Radzieccy filozofowie Kategoria:Rosyjscy filozofowie XXI wieku Kategoria:Historycy filozofii Kategoria:Nauczyciele akademiccy Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego im. M.W. Łomonosowa Kategoria:Pracownicy Instytutu Filozofii RAN Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 2021