Douglas Stuart Moore (ur. 10 sierpnia 1893 w Cutchogue w stanie Nowy Jork, zm. 25 lipca 1969 w Greenport) – amerykański kompozytor.
Życiorys Studiował na Yale University u D.S. Smitha i Horatio Parkera. Po odbyciu służby wojskowej w U.S. Navy wyjechał w 1919 roku do Paryża, gdzie studiował u Charles’a Tournemire’a (organy) oraz Nadii Boulanger i Vincenta d’Indy’ego (kompozycja). Pełnił funkcję organisty w Cleveland Museum of Art (1921–1923) oraz w Adelbert College na Case Western Reserve University (1923–1925). Uczył się też prywatnie u Ernesta Blocha. W 1925 roku otrzymał stypendium Pulitzera, które umożliwiło mu roczny pobyt w Europie. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych wykładał w latach 1926–1962 w Barnard College na Columbia University, od 1940 do 1962 roku był też dziekanem wydziału muzyki tamże. Opublikował prace Listening to Music (Nowy Jork 1932, 2. wydanie poszerz. 1937) i From Madrigal to Modern Music: A Guide to Musical Style (Nowy Jork 1942).
Laureat stypendium Fundacji Pamięci Johna Simona Guggenheima (1934). Członek National Institute of Arts and Letters (1941) i American Academy of Arts and Letters (1951). W 1951 roku otrzymał Nagrodę Pulitzera w dziedzinie muzyki za operę Giants in the Earth.
Twórczość W młodości interesował się muzyką rozrywkową, pisząc pieśni i piosenki o charakterze popularnym. Podczas studiów napisał piosenkę dla uniwersyteckiej drużyny futbolowej, Good Night, Harvard. Zasłynął przede wszystkim jako autor dzieł scenicznych, cechujących się narodowym charakterem i wykorzystujących elementy amerykańskiej muzyki popularnej: ragtime’u, popu, marszy.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Amerykańscy kompozytorzy operowi Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1969 Kategoria:Zdobywcy Nagrody Pulitzera