Junus – w polskim przekładzie Jonasz (, Yūnus) – 10. sura Koranu. Została objawiona w Mekce. Tak jak pozostałe sury z okresu mekkańskiego, ten rozdział podkreśla prawdę monoteizmu i mówi wiele o jedności Boga.
Pochodzenie nazwy mały|Yunus w kaligrafii arabskiej Nazwa sury wywodzi się z wersetu 98.
W tłumaczeniu Józefa Bielawskiego: „Gdyby znalazło się choć jedno miasto, które by uwierzyło i któremu pomogłaby jego wiara, oprócz ludu Jonasza! Kiedy oni uwierzyli, odsunęliśmy od nich karę hańby w życiu na tym świecie i pozwoliliśmy im używać do pewnego czasu”. W tłumaczeniu Musy Çaxarxana Czachorowskiego: „Gdyby tylko było jakieś miasto, którego mieszkańcy uwierzyliby i którym pomogłaby ich wiara, oprócz ludu Jonasza! Kiedy oni uwierzyli, wybawiliśmy ich od kary hańbiącej w życiu doczesnym i pozwoliliśmy im korzystać z niego do pewnego czasu”.
Podobnie jak w przypadków nazw większości sur w Koranie nazwa Junus nie opisuje tematu całej sury. Jest swego rodzaju słowem-kluczem, którego zwyczajowo używano, aby odróżnić tę surę od innych.
Tytułowy Junus to ta sama postać co biblijny prorok Jonasz.
Główne wątki i postaci w surze Junus Stworzenie świata Ziemia jest pełna znaków potwierdzających istnienie Boga-Stworzyciela Rodzaj ludzki był w przeszłości jedną społecznością, jednak jej członkowie się poróżnili. Allah, a fałszywe bożki zachowane ciało Faraona znakiem dla ludzkości Musa (Mojżesz) Nuh (Noe) Harun (Aaron)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Przekład Koranu według Musy Çaxarxan Czachorowskiego (źródło: Muzułmański Związek Religijny w RP, Białystok 1439/2018) Tłumaczenie znaczenia Świętego Koranu według Józefa Bielawskiego (źródło: PIW, Warszawa 1986) Tłumaczenie znaczenia Świętego Koranu według Jana Murzy Tarak Buczackiego (źródło: nakładem Aleksandra Nowoleckiego, Warszawa 1858) Tekst Koranu z transliteracją, tłumaczeniami na wiele języków (w tym Józefa Bielawskiego) i recytacjami Muzułmańska strona poświęcona egzegezie Koranu
Kategoria:Sury Koranu