Grabocin – dawna wieś, część miasta (na prawach powiatu) Dąbrowa Górnicza, w województwie śląskim. Stanowi osiedle w granicach dzielnicy Strzemieszyce Wielkie, a zarazem najdalej na południe wysuniętą część miasta. Do 1954 samodzielna wieś.
Grabocin stanowi południową część dzielnicy Strzemieszyce Wielkie, położoną w widłach ulic Sosnowieckiej i Rzecznej, łącznie z ich przecznicami (m.in. ulice Polna, Roztoki, Kozłowskiego, Sezamkowa, Bursztynowa), na północ od rzeki BobrekGrabocin w Mapach WIG. Do Grabocina należą także zabudowania na południowym brzegu Bobrka, wzdłuż północnej strony ulicy WąskiejGrabocin w Geoportalu 360, choć tereny te są morfologicznie i historycznie związane z sosnowieckimi Ostrowami Górniczymi. Natomiast mniejszy obszar Grabocina znajduje się od 1953 roku w granicach Sosnowca (ulice Kościuszkowców, Wopistów), jako część dzielnicy Kazimierz. Granicę między dąbrowskim a sosnowieckim Grabocinem sztucznie wyznacza ulica Sztygarska.
W Grabocinie urodził się 28 grudnia 1927 Edward Babiuch – polityk, ekonomista, premier rządu PRL.
Historia Grabocin to dawna kolonia Strzemieszyc Wielkich. W latach 1867–1941 Grabocin należał do gminy Olkusko-Siewierskiej w powiecie będzińskim. W II RP przynależał do woj. kieleckiego. 31 października gminę Olkusko-Siewierską podzielono na osiem gromad. Grabocin wszedł w skład gromady Strzemieszyce Wielkie jako jedna z jej siedmiu składowychKielecki Dziennik Wojewódzki. 1933, nr 27, poz. 182.
Podczas II wojny światowej włączone do III RzeszyAmtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG. Gromada Strzemieszyce Wielkie weszła w skład nowej gminy StrzemieszyceAmtsbezirk Strzemieszyce.
Po wojnie Grabocin wraz z całym powiatem będzińskim włączono do województwa śląskiego. Władze polskie utrzymały utworzoną przez hitlerowców gminę Strzemieszyce, która od 1 grudnia 1945 była podzielona na 9 gromad w tym dwie nowe – Grabocin i KazimierzŚląsko-Dąbrowski Dziennik Wojewódzki z dnia 22 grudnia 1945 r., Nr. 34, Poz. 470). Gromada Grabocin składała się z trzech jednostek: wsi Grabocin, kolonii Ciernice i kolonii CzarnemorzeŚląski Dziennik Wojewódzki, 1949, nr 11, poz. 178. Wkrótce przywrócono gminie Strzemieszyce przedwojenną nazwę Olkusko-Siewierska, mimo że nie obejmowała ona już Gołonogu i Ząbkowic (stanowiły odrębne gminy).
1 stycznia 1950 gminę Olkusko-Siewierską podzielono na dwie: Kazimierz i Strzemieszyce Wielkie; Grabocin wszedł w skład tej drugiej wraz z gromadami Strzemieszyce Wielkie, Strzemieszyce Małe i Strzemieszyce FolwarkWykaz gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej: według stanu na z dnia 1 VII 1952 r.. 1 stycznia 1953 z gminy Strzemieszyce Wielkie wyłączono część gromady Grabocin, włączając ją do gminy Kazimierz; w ten sposób powstał późniejszy sosnowiecki Grabocin.
W związku z reformą znoszącą gminy jesienią 1954 roku, ustanowiono nową gromadę Strzemieszyce Wielkie, w skład której weszły Grabocin, Strzemieszyce Folwark i Strzemieszyce WielkieUchwała Nr 14/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu będzińskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 15 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 5 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 1 grudnia 1954 r., Nr. 10, Poz. 54). Gromadę Strzemieszyce Wielkie zniesiono już po pięciu tygodniach, 13 listopada 1954, w związku z nadaniem jej statusu miasta, przez co Grabocin stał się obszarem miejskim i zarazem integralną częścią Strzemieszyc Wielkich.
27 maja 1975 Strzemieszyce Wielkie, wraz z Grabocinem, stały się częścią Dąbrowy Górniczej..
Przypisy
Kategoria:Dzielnice i osiedla Dąbrowy Górniczej Kategoria:Strzemieszyce Wielkie