mały|Współczesne położenie fragmentów dawnego mikrokontynentu Awalonii Awalonia – terran, będący oddzielnym mikrokontynentem przez stosunkowo krótki okres wczesnego paleozoiku. Części Awalonii współcześnie rozrzucone są w Europie (północne Niemcy, południowa część Wysp Brytyjskich) i Ameryce Północnej (część Nowej Anglii).
Definicja, zasięg czasowy i przestrzenny mały|Rekonstrukcja paleogeograficzna dla ordowiku: Awalonia jako samodzielny mikrokontynent, obwiedziona linią czerwoną (Awalonia wschodnia) i brudnopomarańczową (Awalonia zachodnia) Awalonia oderwała się od Gondwany na przełomie kambru i ordowiku i stanowiła samodzielny mikrokontynent do czasu kolizji z Baltiką pod koniec ordowiku. Kolizja ta (ang. Shelveian Orogeny) nie miała większych skutków orogenicznych, natomiast jej wynikiem było zamknięcie Oceanu Tornquista. Szew Baltika–Awalonia nazywany jest szwem Thora.
W sylurze Baltika–Awalonia (czasem nazywana Balonią), a dokładniej jej część należąca do dawnej Baltiki, zderzyła się z Laurencją, czego wynikiem było powstanie Eurameryki, zamknięcie oceanu Japetus i orogeneza kaledońska. Kolizję zachodniej Awalonii z Laurencją określa się mianem orogenezy akadyjskiej; miała ona miejsce w najpóźniejszym sylurze i najwczesniejszym dewonie.
W karbonie do Awalonii, będącej częścią Eurameryki, dołączyła Armoryka. Kolizja ta odpowiada orogenezie hercyńskiej.
Zobacz też cykl superkontynentalny
Przypisy
Kategoria:Kratony Kategoria:Paleokontynenty Kategoria:Geologia regionalna Europy