mały|Al Anbija w kaligrafii arabskiej Al-Anbija – w polskim tłumaczeniu Prorocy () – 21. sura Koranu. Zaliczana jednomyślnie do sur mekkańskich, czyli objawionych przed Hidżrą. Jej główny temat to prorocy z przeszłości, którzy głosili to samo przesłanie, co Mahomet.
Pochodzenie nazwy sury Sura jest nazwana Al-Anbija, ponieważ są w niej opisane historie wielu proroków m.in.: Ibrahima (Abrahama), Musy (Mojżesza), Luta, Sulejmana (Salomona) i Dauda (Dawida). Jednak nie oznacza to, że w surze jest mowa jedynie o prorokach. Tytuły sur Koranu to swego rodzaju słowa-klucze, których zwyczajowo używano, aby odróżnić sury od siebie.
Główne wątki i postaci w surze Al-Anbija prorocy są jedynie ludźmi upadek wielu narodów i cywilizacji skutkiem ich złego postępowania refutacja kultu fałszywych bożków i różnych pogańskich wierzeń znaki i dowody na istnienie Allaha (Boga) są widoczne w naturze życie zostało stworzone z wody śmierć jest nieunikniona Musa (Mojżesz) i Harun (Aaron) Ibrahim (Abraham) Lut Nuh (Noe) Sulejman (Salomon) Ayub (Hiob) Junus (Jonasz) Zakarija (Zachariasz) i Jahja (Jan Chrzciciel) Marjam (Maria) i Isa (Jezus) rodzaj ludzki jedną ummą Gog i Magog sceny z Dnia Ostatecznego
Przypisy
Linki zewnętrzne
Przekład Koranu według Musy Çaxarxan Czachorowskiego (źródło: Muzułmański Związek Religijny w RP, Białystok 1439/2018) Tłumaczenie znaczenia Świętego Koranu według Józefa Bielawskiego (źródło: PIW, Warszawa 1986) Tłumaczenie znaczenia Świętego Koranu według Jana Murzy Tarak Buczackiego (źródło: nakładem Aleksandra Nowoleckiego, Warszawa 1858) Tekst Koranu z transliteracją, tłumaczeniami na wiele języków (w tym Józefa Bielawskiego) i recytacjami Muzułmańska strona poświęcona egzegezie Koranu
Kategoria:Sury Koranu