thumb|240px|Roça S.João de Angolares na Wyspie Świętego Tomasza. Roça – kolonialna posiadłość ziemska (plantacja) na Wyspach Świętego Tomasza i Książęcej.
Na przełomie XIX i XX wieku na Wyspach Świętego Tomasza i Książecej funkcjonowało około 150 plantacji. Posidałości te zostały utworzone przez Portugalczyków do produkcji kakao oraz kawy. Były samowystarczalnymi gospodarstwami rolnymi, działającymi w dużej mierze poza zakresem administracji kolonialnej. Największe z nich zatrudniały kilka tysięcy osób i posiadały własne kościoły, szpital i tory kolejowe. Jednocześnie były niezależnymi podmiotami w produkcji żywności i zapewniały mieszkania dla robotników. Pierwszymi pracownikami na tych plantacjach byli niewolnicy pochodzący z krajów środkowoafrykańskich, którzy zniesieniu niewolnictwa stali się robotnikami kontraktowymi. Po uzyskaniu przez Wyspy niepodległości w 1975 r. około 200 plantacji zostało znacjonalizowanych. Brak kolejnych inwestycji i spadek produkcji spowodowały, że wiele obiektów popadło w ruinę.
Termin „roça”, który był odpowiednikiem brazylijskiej fazendy i hacjendy w krajach hiszpańskojęzycznych na Wyspie Świętego Tomasza: opisywał gospodarstwo i jego lokalizację opisywał system produkcji. Jednocześnie nabrał tu charakteru wyrazistego i tożsamościowego, gdyż opisywał rolniczo-społeczny systemem własności ziemskiej, skłaniający się ku monokulturze (kakao i kawa), który osiągnął swój szczyt na przełomie XIX i XX wieku.
Zobacz też Masakra w Batepá
Przypisy
Bibliografia Duarte Pape, Rodrigo Rebelo de Andrade „As roças de São Tomé e Príncipe”, 2015.
Kategoria:Historia Wysp Świętego Tomasza i Książęcej