Erich Itor Kahn (ur. 23 lipca 1905 w Rimbach, zm. 5 marca 1956 w Nowym Jorku) – niemiecki kompozytor i pianista pochodzenia żydowskiego.
Życiorys W latach 1921–1928 studiował w konserwatorium Hocha we Frankfurcie nad Menem u Paula Franzena (fortepian) i Bernharda Seklesa (kompozycja). Od 1928 do 1933 roku był asystentem Hansa Rosbauda w rozgłośni Frankfurter Rundfunk. W 1933 roku wyemigrował do Francji. W latach 1938–1939 towarzyszył Pau Casalsowi w podróży koncertowej po Francji i Północnej Afryce. Po wybuchu II wojny światowej został internowany, zdołał jednak uciec i przedostać się w 1941 roku do Stanów Zjednoczonych, gdzie w 1947 roku otrzymał amerykańskie obywatelstwo. Od 1944 roku wraz z Aleksandrem Schneiderem i Benarem Heifetzem współtworzył Albeneri Trio. W 1948 roku odznaczony został Coolidge Medal za zasługi w dziedzinie kameralistyki.
Twórczość Był aktywnym propagatorem muzyki współczesnej, już w latach 30. XX wieku zaadaptował technikę dodekafoniczną Arnolda Schönberga. Wykorzystywał też elementy folkloru bretońskiego i żydowskiego. Pozostawił po sobie niewiele kompozycji, napisane utwory wielokrotnie przerabiał.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Niemieccy pianiści Kategoria:Niemieccy Żydzi Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1956