Michel Paul Philippot (wym. ; ur. 2 lutego 1925 w Verzy, zm. 28 lipca 1996 w Vincennes) – francuski kompozytor.
Życiorys Początkowo studiował matematykę na Uniwersytecie w Tuluzie, przerwał jednak studia w 1942 roku. Podczas II wojny światowej był członkiem francuskiego ruchu oporu. Studiował w konserwatorium w Reims (1944–1945), Konserwatorium Paryskim (1945–1948) i Centre Professionel de l’ORTF (1948–1949). Od 1946 do 1949 roku uczył się też prywatnie u Renégo Leibowitza. W latach 1949–1951 pracował jako reżyser dźwięku w Deutsche Grammophon Gesellschaft. Związany był z działającą przy Office de radiodiffusion-télévision française (ORTF) Groupe de Recherches Musicales, w latach 1959–1961 kierował jej pracami. Pracował w ORTF jako dyrektor muzyczny i szef programowy (1964–1972) i doradca dyrektora generalnego (1972–1975). Od 1969 do 1976 roku prowadził wykłady na Uniwersytecie Paryskim, od 1970 do 1990 roku wykładał też w Konserwatorium Paryskim. Przez kilka lat przebywał w Brazylii, gdzie wykładał na uniwersytetach w São Paulo (1976–1979) i Rio de Janeiro (1979–1981). W 1990 roku wycofał się z życia publicznego i osiadł w swojej posiadłości w Szampanii.
Opublikował prace Électronique et techniques compositionnelles (Paryż 1956), Pierre Boulez aujourd’hui, entre hier et demain (Paryż 1964), Stravinski (Paryż 1965), Diabolus in musica: Analyse des variations „Diabelli” de Beethoven (São Paulo 1978) i Traité de l’écriture musicale (São Paulo 1984).
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Francuscy kompozytorzy XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 1996 Kategoria:Członkowie francuskiego ruchu oporu