Castroviejoa Galbany, L.Sáez & Benedí – rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Asteraceae). Obejmuje dwa gatunki występujące endemicznie na Sardynii i Korsyce.

Nazwa naukowa rodzaju została nadana na cześć Santiago Castroviejo, hiszpańskiego botanika żyjącego w latach 1946-2009.

Zasięg geograficzny Oba gatunki są endemitami. C. frigida występuje na Korsyce, w górach Monte Cinto, Monte Rotondo, Monte Renoso, Monte Incudine, Aiguilles de Bavella i Montagne de Cagna, jednak istnieją historyczne doniesienia o występowaniu tego gatunku również na Sardynii. C. montelinasana występuje w południowo-zachodniej Sardynii, w górach Monte Linas, Monte Lattias i Monte Arcosu.

Morfologia thumb|left|C. frigida thumb|Castroviejoa frigida Pokrój Wieloletnie, darniowe półkrzewy o pędach szarozielonych, kutnerowatych.

Pędy Łodygi silnie rozgałęzione, z licznymi, krótkimi pędami wegetatywnymi, gęsto ulistnione. Pędy kwiatonośne podnoszące się lub płożące, o długości do 13 cm (C. montelinasana) lub do 18 cm (C. frigida), gęsto ulistnione aż do kwiatostanu, najwyżej położone liście częściowo zachodzące na kwiatostan.

Liście Ulistnienie naprzemianległe. Liście jednopostaciowe, równowąskie do równowąsko-lancetowatych (C. frigida) lub różnopostaciowe, dolne niemal sercowate i ucięte, górne równowąskie i ostre (C. montelinasana), zbiegające po łodydze, luźno lub gęsto zachodzące na siebie, siedzące. Blaszki liściowe płaskie lub lekko wklęsłe, obustronnie kutnerowate, bezgruczołowe lub z rozproszonymi wielokomórkowymi włoskami gruczołowymi, brzegi lekko zwinięte w górę lub płaskie.

Kwiaty Zebrane w pojedynczą, wierzchołkową główkę. Listki okrywy luźno zachodzące na siebie w kilku rzędach, zasadniczo papierzaste, białe, wystające ponad kwiaty, wzniesione, najbardziej zewnętrzne równowąskie, ostre, zielne, zielone, kutnerowate, bezgruczołowe lub z rozproszonymi wielokomórkowymi włoskami gruczołowymi, środkowe i wewnętrzne proksymalnie z pasmami grubościennych komórek (tzw. stereomów), dystalnie papierzaste i białe. Dno kwiatowe gładkie, pozbawione okryw (tzw. palea). Korona kwiatu żółta, rurkowata, powyżej mniej więcej dzwonkowata. Płatki korony wzniesione, trójkątne, ostre, z wielokomórkowymi włosami gruczołowymi na zewnątrz. Pręciki bez ostróg, wierzchołkowo z lancetowatymi, tępymi wyrostkami wielkości pylników lub trochę cieńszymi, u nasady z krótkimi i rozgałęzionymi wyrostkami. Szyjka słupka dwudzielna, o rozgałęzieniach uciętych, z tępymi, skierowanymi wierzchołkowo-brzusznie.

Owoce Cylindryczne do jajowato-cylindrycznych niełupki z dwiema wiązkami naczyniowymi, pokryta gęsto ułożonymi włoskami, które prostują się po zmoczeniu. Puch kielichowy złożony z wolnych, szorstkich do bródkowatych szczecinek położonych w jednym rzędzie.

Biologia Rozwój Kwitną od czerwca do lipca (C. montelinasana) lub sierpnia (C. frigida).

Siedlisko Krzemionkowe szczeliny skalne, na wysokości 780–2600 m n.p.m. (C. frigida) lub granitowe i łupkowe szczeliny skalne, na wysokości 900–1200 m n.p.m. (C. montelinasana).

Genetyka Liczba chromosomów 2n = 28.

Systematyka Pozycja Jeden z rodzajów w plemieniu Gnaphalieae w obrębie podrodziny Asteroideae w rodzinie astrowatych (Asteraceae).

Wykaz gatunków Castroviejoa frigida (Labill.) Galbany, L.Sáez & Benedí Castroviejoa montelinasana (Em.Schmid) Galbany, L.Sáez & Benedí

Przypisy

Kategoria:Asteroideae