Leon KahaneW ewidencji wojskowych Armii Cesarstwa Austriackiego był określany w języku niemieckim jako „Leon Kahane”. (ur. ok. 1840Przybliżony rok urodzenia wynika z rozpoczęcia służby w armii. W jednym ze źródeł powstańczych podano, że Leon Kahane zmarł mając 26 lat, co oznaczałoby, że urodził się około 1838, aczkolwiek w tym roku urodził się jego brat Filip. , zm. 26 stycznia 1864 w Bodzentynie) – żołnierz, powstaniec styczniowy.
Życiorys Urodził się w rodzinie katolickiej, choć przez dziesiątki lat uważano, że w żydowskiej . Już dziadek Leona Andrzej Kahane ożenił się z katoliczką Ewą JanosyMałgorzata Urszula Kaszowska, Filip Sanbra Kahane – a great “Sokół” whose life is a model for many generations [online], Rehabiliation & Recreation, 10 czerwca 2024 [dostęp 2024-06-10] (pol.). Był synem Ignacego (lekarz, zm. 1875). Miał braci Maurycego (1836-1896), Filipa (1838-1915), Zygmunta (1846-1889), Artura oraz siostrę Ludwikę (w latach 90. XIX wieku w stanie panieńskim członkini sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”)W niektórych źródłach (Stanisław Feliksiak, sztetl.org.pl) podano, że bratem rodzeństwa Kahane był też Zygmunt, ur. w 1846 w Lisku koło Sanoka. Aczkolwiek o jego istnieniu w swoich wspomnieniach nie wspomnieli przy okazji opisu rodziny zarówno Filip Kahane jak również Karol Kalita, zob. i Zofię. Wraz z rodziną przeprowadził się do Sanoka pod zaborem austriackim za: , gdzie ojciec rodziny od około 1857 pracował jako lekarz.
Został zawodowym żołnierzem Armii Cesarstwa Austriackiego. Od około 1861 był kadetem 77 pułku piechoty, stacjonującego w Sanoku.
W chwili wybuchu powstania styczniowego 1863 służył w Rzeszowie jako kadet-feldwebel (jego przebywający i pracujący w Sanoku bracia Maurycy i Filip przyłączyli się ochotniczo do walk). Po otrzymaniu urlopu z armii pod koniec 1863 także on przystąpił do walczących. Służył jako adiutant płk. Karola Kality ps. „Rębajło”. Został mianowany na stopień porucznika. 22 stycznia 1864 spisywał raport z bitwy pod Iłżą (17 stycznia 1864). U boku dowódcy brał udział w bitwie pod Radkowicami (23 stycznia 1864). Po wydaniu przez Kalitę rozkazu otoczenia wroga przez kompanie, pozostała 1 kompania nie usłuchała rozkazu (miała ruszać za nim do ataku), wskutek czego opuszczony dowódca pozostał na stanowisku wyłącznie z adiutantem i trębaczem. Podczas ostrzału Leon Kahane osłonił swoim ciałem zwierzchnika, ratując mu życie. Sam wtedy został trafiony w klatkę piersiową i miał przestrzelone płuca. Po przegranej bitwie został wyniesiony na noszach z pola walki, wpierw do lasu obok Michałowa. Został odwiedzony przez Kalitę w szpitalu w Bodzentynie, gdzie nazajutrz 26 stycznia 1864 zmarł. Został pochowany na miejscowym cmentarzu.
W 1859 Karol Kalita odwiedził Sanok i poznał rodzinę Leona Kahane. Fragment swoich wspomnień dotyczący jej przedstawicielom zakończył słowami: „Cześć tej zacnej polskiej rodzinie”.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Oficerowie powstania styczniowego Kategoria:Polacy – wojskowi armii Cesarstwa Austriackiego Kategoria:Polegli w powstaniu styczniowym Kategoria:Wojskowi związani z Sanokiem Kategoria:Zmarli w 1864 Kategoria:Żydzi w powstaniu styczniowym Kategoria:Żydzi związani z Sanokiem