Trębacz zmienny (Micrastur semitorquatus) – gatunek dużego ptaka z rodziny sokołowatych (Falconidae). Zamieszkuje Amerykę Południową i Centralną oraz Meksyk. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Taksonomia Louis Pierre Vieillot po raz pierwszy opisał naukowo ten takson w 1817 roku, nadając mu nazwę Sparvius semi torquatus. Obecnie gatunek ten umieszczany jest w rodzaju Micrastur. Wyróżnia się dwa podgatunki: M. s. semitorquatus i M. s. naso; czasem też za podgatunek uznawano trębacza obrożnego (M. buckleyi).
Występowanie Trębacz zmienny zamieszkuje Amerykę Południową i Centralną oraz Meksyk. W zależności od podgatunku zasiedla: M. s. naso – północno-środkowy Meksyk (Sinaloa do Tamaulipas) przez Amerykę Centralną do północnej i zachodniej Kolumbii, Ekwadoru i skrajnie północno-zachodniego Peru; M. s. semitorquatus – wschodnia Kolumbia na wschód do regionu Gujana, na południe przez wschodnie Peru, północną i wschodnią Boliwię oraz Brazylię po Paragwaj i północną Argentynę. Zasiedla on lasy tropikalne i ich skraje (łąki). Podgatunek M. s. naso w Meksyku widywany jest także w górskich lasach sosnowo-dębowych.
Morfologia lewo|mały|Odmiana ciemna na rycinie z 1902 roku
Ptak szczupły i wielki. Długość ciała do 56 cm, samice większe od swych partnerów. Istnieją trzy formy barwne tego ptaka, a typowe to m.in.: odmiana klasyczna – ogon zaokrąglony z białymi pasami. Na policzkach niepełne brązowe pasy. Długie żółte nogi. Biały jest spód ciała i obroża na gardle. Skrzydła (lotki i tarcze) oraz dalsza część ogona ciemna. Dziób szary z żółtym. odmiana ciemna (rzadsza) – głowa i ciało czarne, wraz z ogonem (ogon z białymi paskami), a po bokach gęste biało-czarne prążkowanie. W przypadku dzioba i nóg ubarwienie takie same, co u odmiany klasycznej.
Ptaki młodociane nieznacznie różnią się od odmiany klasycznej, mają pręgę na spodzie ciała.
Ekologia i zachowanie Gatunek drapieżny; poluje na inne (także większe) ptaki jak indyki pawie, penelopy, a także na inne ptaki drapieżne np. puszczyki pstre. Jest częściej słyszany niż widywany. Jego odgłosy rozpraszają stado ofiar, które łatwiej złapać. lewo|mały|Odmiana klasyczna Monogamiczne pary zajmują co roku to samo gniazdo (zwykle jest to dziupla lub opuszczone gniazdo innych ptaków). Samica składa 2 żółtobrązowe jaja z brunatnym plamkowaniem i następnie wysiaduje je przez ponad 6 tygodni. Para po wykluciu piskląt opiekuje się nimi przez kolejne 6 tygodni. Młode stają się samodzielne po kolejnych 6 tygodniach.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje trębacza zmiennego za gatunek najmniejszej troski nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji, według szacunków organizacji Partners in Flight z 2019 roku, mieści się w przedziale 0,5–5 milionów dorosłych osobników, a jej trend jest spadkowy. Jako zagrożenie dla gatunku podaje się utratę siedlisk leśnych.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sokołowate Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1817 roku Kategoria:Taksony opisane przez Louisa Pierre’a Vieillota