Wincenty Dłużak (ur. 6 października 1874 w Bieżyniu, zm. 4 lutego 1922 w Gaju) – polski rolnik, działacz gospodarczy z Wielkopolski, delegat na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu w 1918 roku.
Życiorys Przyszedł na świat w rodzinie włościańskiej Józefa i Franciszki z domu Misiak. Był trzecim dzieckiem i drugim synem. Nie wiadomo nic na temat jego dzieciństwa i wczesnej młodości. Ukończył szkołę ludową w Bieżyniu. O dalszej edukacji nic nie wiadomo. Posiadł umiejętność pisania i czytania, a także liczenia. Już jako nastolatek pracował w gospodarstwie swego ojca. Mając jedynie 25 lat zawarł 28 listopada 1899 roku. związek małżeński z młodszą od siebie Zofią z domu Gościniak, pochodzącą z Łagowa, leżącego nieopodal BieżyniaArchiwum Państwowe w Lesznie, Akta małżeństw z 1899. Wkrótce urodziły się pierwsze dzieci. Jako młodszy syn nie mógł liczyć na objęcie gospodarstwa po ojcu. Musiał zatem poszukać własnego miejsca na ziemi. Znalazł je w osadzie Gaj, położonej niedaleko Dolska, leżącej w powiecie gostyńskim. Nabył tam w początkach 1907 roku folwark o powierzchni 110 haP.K. Marszałek, Wincenty Dłużak – poseł na Sejm Dzielnicowy 1918, [w:] „Gazeta Śremska” 2019, nr 11-12, s. 2. Już w Gaju przyszły na świat kolejne dzieci. Miał ich wszystkich dziewiętnaścioro. Ostatnie urodziło się jako pogrobowiec. Nie dane mu było cieszyć się tak liczną gromadą, bowiem kilkoro dzieci nie dożyło dorosłego wieku. Mimo bolesnych doświadczeń osobistych aktywnie uczestniczył w życiu gospodarczym powiatu. W latach 1911–1918 roku był członkiem rady nadzorczej Banku Ludowego w DolskuCzterdzieste sprawozdanie Związku Spółek Zarobkowych i Gospodarczych w Wielkim Księstwie Poznańskim i Prusach Zachodnich, Poznań 1912, s. 15; Czterdzieste pierwsze sprawozdanie Związku Spółek Zarobkowych i Gospodarczych w Wielkim Księstwie Poznańskim i Prusach Zachodnich, Poznań 1913, s. 9; Sprawozdanie Związku Spółek Zarobkowych i Gospodarczych na Poznańskie i Prusy Zachodnie, Poznań 1914, s. 9; Czterdzieste trzecie sprawozdanie Związku Spółek Zarobkowych i Gospodarczych w Wielkiem Księstwie Poznańskiem i w Prusach Zachodnich, Poznań 1915, s. 9. W latach 1918–1922 roku był prezesem Kółka Rolniczego w KunowieRocznik Kółek Rolniczo-Włościańskich w Wielkopolsce, Poznań 1920, s. 40. Zob. też W. Jakóbczyk, Wielkopolskie Kółka Rolnicze 1866-1939, Poznań 1982, passim. W listopadzie 1918 roku. Powiatowa Rada Ludowa w Dolsku delegowała go, wraz z 18 innymi delegatami z powiatu śremskiego na Polski Sejm Dzielnicowy, obradujący w Poznaniu w dniach 2-5 grudnia 1918 rokuDziennik Polskiego Sejmu Dzielnicowego w Poznaniu, w grudniu 1918, Poznań 2018, s. 107. Zob. też J. Wawrzyniak, Śrem w Powstaniu Wielkopolskim 1918-1919, Śrem 2011, s. 18.. Był zapalonym myśliwym. Wielokrotnie organizował polowania dla okolicznych sąsiadów. Podczas jednego z takich polowań śmiertelnie postrzelono jego szesnastoletniego syna Leona. Gdy zorganizował kolejne w początkach 1922 roku przemarzł i zachorował. Zmarł 4 lutego 1922 roku. Przypisy
Kategoria:Polscy chłopi Kategoria:Działacze gospodarczy II Rzeczypospolitej Kategoria:Delegaci na Polski Sejm Dzielnicowy Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1922