Stefanów – uroczysko-dawna miejscowośćStefanów na mapach WIG z 1938 roku, nieistniejąca wieś w województwie mazowieckim w powiecie przysuskim w gminie Gielniów. Położony jest w gąszczu lasu, w pobliżu wsi Budy.

Historia

Stefanów to dawna wieś. W latach 1867–1954 należał do gminy Stużno w powiecie opoczyńskim, początkowo w guberni kieleckiej, a od 1919 w woj. kieleckim. Tam 4 listopada 1933 wszedł w skład gromady o nazwie Stefanów w gminie Stużno, składającej się z samej wsi StefanówKielecki Dziennik Wojewódzki. 1933, nr 29, poz. 184. 1 kwietnia 1939 wraz z resztą powiatu opoczyńskiego został włączony do woj. łódzkiego. Specyfiką Stefanowa było, że stanowił eksklawę gminy Stużno na terenie gminy Krzczonów, dotykającą od południa gminy PrzysuchaArsovski, S. and Dymitrow, M. (ed.). (2009): Poland: Administrative Map 1950. Skopje.

Podczas II wojny światowej Stefanów włączono do Generalnego Gubernatorstwa (dystrykt radomski, powiat tomaszowski), nadal jako gromada w gminie Stużno, licząca w 1943 roku 158 mieszkańcówAmtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG. Po wojnie początkowo w województwie łódzkim, a od 6 lipca 1950 ponownie w województwa kieleckim, jako jedna z 18 gromad gminy Stużno w reaktywowanym powiecie opoczyńskimWykaz gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej: według stanu na z dnia 1 VII 1952 r.. W 1954 roku włączony do gromady RozwadyUchwała Nr 13g/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 29 września 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu opoczyńskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 20 grudnia 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 29 września 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 31 grudnia 1954 r., Nr. 15, Poz. 104).

Likwidacja Stefanowa wiąże się z istniejącym w okolicy od końca XIX wieku poligonu wojskowego Barycz. Na początku lat 1950. został on rozbudowany i wówczas z tych terenów wysiedlono mieszkańców wsi: Budki, Gąsiorów, Gródek, Huta, Januchta, Józefów, Kacprów, Ludwinów, Stefanów, Wola Nosowa i Zapniów. Jednak już na przełomie lat 50. i 60. poligon zlikwidowano, a już 1 stycznia 1959 utworzono na tym terenie Nadleśnictwo BaryczZarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego Nr 365 z dn. 10 listopada 1958 r., którego głównym celem było zalesienie ponad 4000 ha gruntów rolnych byłego poligonuHistoria nadleśnictwa Barycz..

Po dawnej miejscowości nie zachowało się już nic, oprócz układu dawnych dróg. W pobliskiej miejscowości Brzeźnica wzniesiono krzyż i pamiątkowe tablice z 2005 roku. Tablica po lewej stronie poświęcona jest leśnikom i robotnikom leśnym pracującym tutaj w latach 1960–1975, natomiast tablica po prawej stronie mieszkańcom wsi, którzy mieszkali na tych terenach przed wysiedleniem.

Przypisy

Kategoria:Gielniów (gmina) Kategoria:Uroczyska w województwie zachodniopomorskim