Piotr Miłaszewski (ur. 15 czerwca 1866 we Lwowie) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 15 czerwca 1866 we Lwowie.
Jesienią 1888 rozpoczął zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii. Został wcielony do Galicyjskiego Pułku Ułanów Nr 4, który wówczas stacjonował w Stanisławowie, a później w Jarosławiu, we Lwowie i Żółkwi. W 1894 został przeniesiony do Galicyjskiego Pułku Ułanów Nr 6, który wówczas stacjonował w Jarosławiu, a później został przeniesiony do Rzeszowa. W 1913 został komendantem kadry zapasowej pułku, która stacjonowała w Przemyślu. W szeregach tego oddziału wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach, a następnie walczył na frontach I wojny światowej. W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie: kadeta ze starszeństwem z 1 września 1888, porucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1889, nadporucznika ze starszeństwem z 1 maja 1894, rotmistrza 2. klasy ze starszeństwem z 1 maja 1901, rotmistrza 1. klasy w 1905 ze starszeństwem z 1 maja 1901, majora ze starszeństwem z 1 listopada 1912, podpułkownika ze starszeństwem z 1 września 1915 i pułkownika ze starszeństwem z 1 maja 1918.
19 lutego 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z dniem 1 listopada 1918, z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika ze starszeństwem od dnia 1 maja 1918Dz. Rozk. Wojsk. Nr 23 z 1 marca 1919, poz. 745., i przydzielony do Dowództwa Okręgu Wojskowego Przemyśl na stanowisko referenta jazdy i koniDz. Rozk. Wojsk. Nr 25 z 6 marca 1919, poz. 815.. W połowie 1919 został mianowany dowódcą Baonu Zapasowego Wojsk Wartowniczych i Etapowych Nr IV w Łodzi. 29 listopada 1919 został mianowany sztabowym oficerem inspekcyjnym jazdy przy Dowództwie Okręgu Generalnego „Łódź”Dz. Rozk. Wojsk. Nr 98 z 28 grudnia 1919, poz. 4157.. 29 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Z dniem 1 maja 1921 został przeniesiony w stały stan spoczynku z prawem noszenia munduru. 26 października 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu pułkownika jazdy. W 1934, jako oficer stanu spoczynku, pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Przemyśl. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr X. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr X”.
Był żonaty z Heleną z Maciejowskich, z którą miał syna Stanisława (1900–1920), podporucznika 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich, kawalera Virtuti Militari..
Ordery i odznaczenia W czasie służby w c. i k. Armii otrzymał: Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami, Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej, Brązowy Medal Zasługi Wojskowej na czerwonej wstążce, Krzyż Wojskowy Karola, Krzyż za 25-letnią służbę wojskową dla oficerów, Złoty Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii, Krzyż Jubileuszowy Wojskowy, Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym Wojskowym Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913 Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polacy odznaczeni Odznaką za Służbę Wojskową (Austria) Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Jubileuszowym Pamiątkowym dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Kategoria:Pułkownicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w XX wieku