Thea Musgrave (ur. 27 maja 1928 w Barnton) – szkocka kompozytorka.
Życiorys W latach 1947–1950 studiowała na Uniwersytecie Edynburskim u Mary Grierson (analiza muzyczna) i Hansa Gála (kontrapunkt i kompozycja). Od 1950 do 1954 roku była uczennicą Nadii Boulanger w Paryżu. Uzupełniające studia odbyła w 1959 roku na letnim kursie u Aarona Coplanda w Berkshire Music Center w Tanglewood. Od 1955 roku działała w Londynie, gdzie prowadziła zespół Saltire Singers, w latach 1958–1965 wykładała na Uniwersytecie Londyńskim. W 1970 roku wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie prowadziła wykłady na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Barbara. Od 1987 do 2002 roku była profesorem Queens College na City University of New York.
Otrzymała nagrodę im. Siergieja Kusewickiego (1974). Dwukrotna laureatka stypendium Fundacji Pamięci Johna Simona Guggenheima (1974–1975 i 1982–1983). Jako dyrygentka prowadziła wykonania własnych utworów i oper. W 1971 roku poślubiła amerykańskiego altowiolistę Petera Marka.
Odznaczona Orderem Imperium Brytyjskiego w stopniu komandora (2002).
Twórczość Początkowo tworzyła w ramach systemu tonalnego, szybko jednak zaadaptowała technikę dodekafoniczną. W latach 60. XX wieku wprowadziła do swojej muzyki liczne nowoczesne środki, w tym m.in. aleatoryzm przejawiający się we wspólnym, niesynchronicznym wykonywaniu przez muzyków swoich partii. W muzyce instrumentalnej wprowadzała elementy dzieła scenicznego, w koncertach solowych i kameralnych Musgrave instrumentaliści wykonują jednocześnie rolę aktorów, zaś muzyka uzyskuje dramatyczny charakter poprzez włączenie elementów muzyki popularnej. Największy rozgłos przyniosła kompozytorce twórczość operowa.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Szkoccy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego