Kurtaczek angolskiSystematyka i nazwy polskie za: (Pitta angolensis) – gatunek ptaka z rodziny kurtaczków (Pittidae), zamieszkujący Afrykę Subsaharyjską. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Występowanie i biotop Występuje w Afryce Zachodniej (gdzie prowadzi osiadły tryb życia) oraz Afryce Środkowej i Wschodniej (gdzie jest ptakiem wędrownym). Osobniki zabłąkane spotykane także w Południowej Afryce i Etiopii. Występuje do wysokości 1000 m n.p.m. Zasiedla tereny leśne.

Podgatunki thumb|left|180px|P. a. longipennis na ilustracji z 1903 roku Wyróżnia się trzy podgatunki, które zamieszkują: P. a. pulih Fraser, 1843 – Sierra Leone do zachodniego Kamerunu P. a. angolensis Vieillot, 1816 – południowo-zachodni Kamerun do północno-zachodniej Angoli P. a. longipennis Reichenow, 1901 – południowo-wschodnia Demokratyczna Republika Konga do południowo-wschodniej Tanzanii i na południe po skrajnie północno-wschodnią RPA; migruje na północ na tereny rozciągające się od południa Republiki Środkowoafrykańskiej oraz północnej i północno-wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga na wschód do południowej Kenii i północnej Tanzanii. Dawniej za podgatunek kurtaczka angolskiego uznawany był także kurtaczek zielonopierśny (Pitta reichenowi), występujący plamowo od zachodniego Kamerunu do południowej Ugandy oraz środkowej Demokratycznej Republiki Konga .

Morfologia Długość ciała około 22 cm (inne źródło podaje 18–20 cm). Masa ciała: samce 79–92 g, samice 81–98 g.

Obie płcie są do siebie podobne. Krępa budowa ciała o krótkim ogonie. Dziób czarny, nogi brązowożółte. Upierzenie grzbietu i skrzydeł zielone; kuper i pokrywy skrzydłowe niebieskie. Spód beżowy przechodzący w czerwień na dole brzucha. Czubek głowy czarny z szerokim paskiem biegnącym przez oko w tym samym kolorze.

Ekologia i zachowanie Tryb życia Ptak większą część dnia spędza na dnie lasu, tylko czasem wzlatuje na wyższe gałęzie, uciekając przed niebezpieczeństwem. Przeważnie na widok zagrożenia nieruchomieje. Migruje w nocy.

Pożywienie Pokarm stanowią bezkręgowce, głównie owady, także ślimaki, dżdżownice i dwuparce.

Lęgi Samica składa 2–4 białawe z czerwonymi plamami jaja do gniazda umieszczonego nad ziemią w formie kuli z wejściem z boku.

Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje kurtaczka angolskiego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność światowej populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako lokalnie pospolity. Trend liczebności populacji uznaje się za spadkowy ze względu na wylesianie w obrębie zasięgu występowania gatunku.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Kurtaczki Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1816 roku Kategoria:Taksony opisane przez Louisa Pierre’a Vieillota