Helena Maria Kijeńska-Dobkiewiczowa, także Helena Kijeńska (ur. 29 września 1880 w Łodzi, zm. 15 lipca 1962, tamże) – pianistka, pedagog, założycielka i dyrektorka szkoły muzycznej, prorektorka Średniej i Wyższej Państwowej Szkoły Muzycznej w Łodzi.
Działalność Była uczennicą Henryka Melcera-Szczawińskiego. W 1912 odkupiła konserwatorium muzyczne od Marii Bojanowskiej (prowadzącej szkołę muzyczną w latach 1903–1912) jednocześnie zakładając prywatną Szkołę Muzyczną Heleny Kijeńskiej (1912–1917), przekształconą w Liceum Muzyczne Heleny Kijeńskiej (1917–1922), a następnie od 1922 Konserwatorium Muzyczne Heleny Kijeńskiej, działające przy ul. Traugutta 9 w Łodzi. Jej szkoła słynęła wówczas m.in. z faktu, iż umożliwiała naukę młodzieży również z klasy robotniczej (stanowiącej połowę uczniów), która mogła uczyć się bezpłatnie lub tylko częściowo opłacać edukację. Ponadto do zatrudnianych przez Kijeńską nauczycieli należeli wówczas m.in.: Roman Chojnacki, Ada Richter, Róża Schindler-Süss, Kazimierz Sikorski, Kazimierz Wiłkomirski, Jan Maklakiewicz, Feliks Wróbel, Leonard Kowalski, Grażyna Bacewicz, Henryk Melcer-Szczawiński, Egon Petri, Józef Turczyński, Marian Dąbrowski, Antoni Dobkiewicz, Adela Comte-Wilgocka i inni, szkoła zaś kształciła nawet 200 uczniów rocznie. Do najbardziej znanych absolwentów należeli m.in.: Grażyna Bacewicz, Witold Bacewicz i Władysław Kędra„Kurier Popularny”, 22 I 1948, nr 22, s. 7..
W czasie II wojny światowej prowadziła tajne nauczanie, gdyż okupanci zamknęli jej konserwatorium, przenosząc wyposażenie i bibliotekę do pałacu Karola Poznańskiego przy ul. Gdańskiej 32, organizując działające w latach 1940–1944 Städtische Musikschule dla młodzieży niemieckiejStefański K., Pałac Karola Poznańskiego: siedziba Akademii Muzycznej w Łodzi. Łódź 2008, s. 69..
W styczniu 1945 Kijeńska wznowiła oficjalną działalność, natomiast w lutym 1945 rząd polski podjął decyzję o upaństwowieniu szkoły oraz przyznaniu Kazimierzowi Wiłkomirskiemu funkcji rektora szkoły, nadając Kijeńskiej-Dobkiewiczowej funkcję prorektora i umożliwiając jej pracę jako profesor gry na fortepianie oraz umożliwiając zamieszkanie w pałacu. Jednocześnie Kijeńska-Dobkiewiczowa przekazała na rzecz szkoły wszystkie dotychczas zgromadzone materiały – instrumenty, bibliotekę, nuty.
Życie prywatne Urodziła się w rodzinie Alojzego Kijeńskiego i Zenobii z domu Maciatowicz. Od 23 kwietnia 1924 była żoną Antoniego Dobkiewicza, muzyka, profesora Akademii Muzycznej.
Została pochowana na Starym Cmentarzu w Łodzi przy ul. Ogrodowej (kwatera 2 – f)Zbigniew Piąstka, W cieniu alei cmentarnych, Łódź 1990, s. 49..
Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1946-1949) Złoty Krzyż Zasługi (1931)
Nagrody
Nagroda Miasta Łodzi za całokształt pracy twórczej i pedagogicznej w dziedzinie muzyki (1947)
Przypisy
Kategoria:Laureaci Nagrody Miasta Łodzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Muzycy związani z Łodzią Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Starym Cmentarzu w Łodzi Kategoria:Polscy nauczyciele muzyki Kategoria:Polscy pianiści Kategoria:Uczestnicy tajnego nauczania na ziemiach polskich 1939–1945 Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi Kategoria:Zmarli w 1962