Nihoa lambleyi – gatunek pająków z infrarzędu ptaszników i rodziny Barychelidae. Występuje endemicznie w Papui-Nowej Gwinei.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1994 roku przez Roberta Ravena na podstawie pojedynczego samca odłowionego w 1987 roku. Jako lokalizację typową wskazano Waigani koło Port Moresby. Epitet gatunkowy na cześć P. Lambley’a, który to odłowił okaz typowy.
Morfologia Holotypowy samiec ma ciało długości 18 mm oraz karapaks długości 7,7 mm i szerokości 6,4 mm. Karapaks jest w zarysie prawie jajowaty, ubarwiony jednolicie pomarańczowobrązowo, porośnięty szarymi włoskami i czarnymi szczecinkami. Jamki karapaksu są krótkie i wyraźnie zakrzywione. Szczękoczułki są pomarańczowobrązowe, porośnięte czarnymi szczecinkami, pozbawione rastellum. Bruzda szczękoczułka ma 6 dużych i 6 małych zębów na krawędzi przedniej, pozbawiona jest natomiast ząbków i ziarenek części środkowo-nasadowej. Szczęki zaopatrzone są w 15–16 wrzecionowatych kuspuli. Odnóża są pomarańczowobrązowe, pozbawione obrączkowania. Golenie odnóży przedniej pary mają wyniesioną ostrogę dystalną z prostym megakolcem na szczycie oraz kciukowatą, wyraźną mikroostrogę. Pazurki pierwszej pary odnóży mają po dwa, a ostatniej po jednym szeregu ząbków. Nogogłaszczki samca mają owalny dołek w odsiebnej części tylno-brzusznej krawędzi goleni, wklęśnięte na powierzchni tylno-bocznej cymbium oraz gruszkowaty bulbus stopniowo zwężony ku embolusowi; na bulbusie i embolusie występują kile, na tym pierwszym piłkowane.
Występowanie Pająk ten występuje endemicznie w Papui-Nowej Gwinei. Znany jest wyłącznie z lokalizacji typowej w Dystrykcie Stołecznym.
Przypisy
Kategoria:Barychelidae Kategoria:Pająki Oceanii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1994 roku