mały Zasłonak przyprószony (Cortinarius epipoleus Fr.) – gatunek grzybów należący do rodziny zasłonakowatych (Cortinariaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Cortinarius, Cortinariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy zdiagnozował go Elias Fries w 1838 r. Synonimy: Gomphos epipolius (Fr.) Kuntze 1891 Myxacium epipoleum (Fr.) M.M. Moser 1953
Polską nazwę utworzył Andrzej Nespiak w 1975 r.
Morfologia Kapelusz Średnica 3–7 cm, początkowo półkulisty, potem płasko rozpostarty, zazwyczaj z garbkiem. Powierzchnia w stanie wilgotnym śliska, w młodości ochrowo-szara z odcieniem oliwkowo-fioletowym, potem blaknie i staje się szarobiała z niebieskawym ochrowym środkiem, w stanie suchym jedwabiście włóknista. Zasnówka biaława. Blaszki Początkowo jasne, gliniastoochrowe, nigdy fioletowe, później rdzawoszarobrązowe. Trzon Wysokość 5–9 cm, grubość 1–1,5 cm, walcowaty. Powierzchnia śluzowata, biała lub szarawa, pod kapeluszem fioletowa. Miąższ Białawy, czasem na szczycie trzonu szaro-fioletowy. O niewyraźnym zapachu i łagodnym smaku. Reakcje chemiczne Pod wpływem NaOH zmienia barwę na brązową. Cechy mikroskopowe Zarodniki prawie kuliste, 7–9 × 5,5–7 µm, umiarkowanie brodawkowate. Gatunki podobne Zasłonak słonawy (Cortinarius salor) odróżnia się bladoniebieskim kolorem blaszek młodych owocników i matową powierzchnią kapelusza. Zasłonak białofioletowy (Cortinarius alboviolaceus) nie jest śliski.
Występowanie i siedlisko W Polsce do 2003 r. jedyne jego stanowisko podał anonimowy autor w 1968 r. nad Morskim Okiem w Tatrach. Władysław Wojewoda umieścił go na czerwonej liście gatunków zagrożonych w kategorii I – gatunki o bliżej nieokreślonym stopniu zagrożenia. W 2004 r. podano następne jego stanowisko.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w lasach iglastych i mieszanych, zwłaszcza pod świerkami, często wśród mchów. Preferuje miejsca wilgotne.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Zasłonakowate