Edward Malbrocki (ur. 2 października 1894 w Warszawie, zm. 1969 w Łodzi) – chorąży Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Karola i Pauliny z Michałowiczów, urodzony 2 października 1894 w Warszawie. Był bratem Mieczysława (1891–1920), żołnierza 1 Pułku Piechoty Legionów Polskich., sierżanta 201 Pułku Piechoty, poległego pod Surażem, założyciela i współwłaściciela firmy spedycyjnej „Promień” w Warszawie., odznaczonego Krzyżem Niepodległości (pośmiertnie 16 marca 1933).. i Odznaką Pamiątkową Więźniów Ideowych., i Stefana (ur. 1900), żołnierza 6 Pułku Piechoty Legionów Polskich., odznaczonego Krzyżem Niepodległości (pośmiertnie 9 listopada 1932)...
W czasie I wojny światowej należał do Polskiej Organizacji Wojskowej. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 28 pułku piechoty. 4 lipca 1920 w bitwie nad Autą został ranny w klatkę piersiową, za co został odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari. Po zakończeniu działań wojennych nie złożył w wymaganym terminie wniosku o mianowanie podporucznikiem rezerwy i został przemianowany z dotychczas posiadanego stopnia podchorążego na stopień chorążego.
Wysłany jako agent II Oddziału Wojska Polskiego został wysłany do ZSRS, gdzie został aresztowany 8 sierpnia 1924 r. 28 listopada tego roku został skazany na 3 lata łagru. Przebywał na Wyspach Sołowieckich. 18 maja 1925 r. wraz z Jurijem Biessonowem, Sozerko Malsagowem, carskimi oficerami, oraz Matwiejem Sazonowem i Wasilijem Pribłudinem jako pierwsi więźniowie dokonali udanej ucieczki z obozu. Po przebyciu ponad 300 km, przez tajgę i błota zbiegowie dotarli do Finlandii. Malbrocki wrócił do Polski, gdzie nadal pracował dla II Oddziału WP.
W 1931 r. został przyjęty do Wydziału Bezpieczeństwa MSW, gdzie pracował na stanowisku referenta kontraktowego Do 1934 r. pracował w referatach bezpieczeństwa starostw w Kosowie i Prużanach na Polesiu.
W czasie II wojny światowej w latach 1943-1944 szef wywiadu AK Obwodu Warszawa Praga. Archiwum IPN
Aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa 22 stycznia 1954 r., oskarżony o "faszyzację życia państwowego", przebywał w więzieniu na Mokotowie. Został skazany na 2 lata i 6 miesięcy więzienia. Zwolniony przedterminowo 22 kwietnia 1955 r.
Był żonaty. Mieszkał w Warszawie przy ul. Nowowiejskiej 9 m. 28. Z zawodu był handlowcem. Po wojnie mieszkał w Łodzi przy ul. Piotrkowskiej 182 m. 23. Zmarł w 1969 r. w Łodzi i tam został pochowany.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1123 – 28 lutego 1921. Krzyż Niepodległości – 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.. Krzyż Walecznych dwukrotnie. Odznaka pamiątkowa Polskiej Organizacji Wojskowej Odznaka Pamiątkowa Więźniów Ideowych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorążowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Odznaką pamiątkową Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Więźniów Ideowych Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Żołnierze 28 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Nieznana data śmierci