Łowczyk obrożny, łowiec obrożny (Todiramphus chloris) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny zimorodkowatych (Alcedinidae). Nie jest zagrożony wyginięciem.
Występowanie i biotop Zasięg występowania rozciąga się od afrykańskich wybrzeży Morza Czerwonego przez południową Azję na wschód po Filipiny, Indonezję i wyspy Palau. Zasiedla wybrzeża morskie, spotykany także w głębi lądu. W większości jest to ptak osiadły, w niektórych rejonach obserwuje się tzw. dyspersję polęgową.
Taksonomia Rodzaj Todiramphus, do którego zaliczany jest ten gatunek, bywał często włączany do rodzaju Halcyon. Łowczyk obrożny jest blisko spokrewniony z łowczykiem ciemnym (T. enigma) i cynamonowym (T. cinnamominus), które dawniej uznawano za jego podgatunki.
W tradycyjnym ujęciu systematycznym wyróżniano 49–50 podgatunków T. chloris. To ujęcie nadal podtrzymują autorzy listy ptaków świata opracowywanej we współpracy BirdLife International z autorami Handbook of the Birds of the World (10. wersja online: październik 2025). Na podstawie badań genetycznych przeprowadzonych w 2. dekadzie XXI w., przede wszystkim Andersen et al. (2015, 2018), z T. chloris wydzielono pięć gatunków: T. colonus (łowczyk koralowy), T. sordidus (łowczyk ciemnogłowy), T. tristrami (łowczyk atolowy), T. albicilla (łowczyk mariański) i T. sacer (łowczyk plamkogłowy). W tym nowym ujęciu systematycznym do T. chloris zalicza się jedynie 14 podgatunków; to ujęcie systematyczne stosuje m.in. Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC), Clements Checklist of Birds of the World i AviList, zaakceptowali je także autorzy Kompletnej listy ptaków świata.
250px|mały|T. c. humii (Tajlandia) Wyróżnia się następujące podgatunki T. chloris: T. c. abyssinicus (Pelzeln, 1856) – południowe wybrzeża Morza Czerwonego aż do wejścia w Zatokę Adeńską T. c. kalbaensis (Cowles, 1980) – północno-wschodni Półwysep Arabski (Kalba w Zjednoczonych Emiratach Arabskich oraz północno-zachodni i północno-wschodni Oman) T. c. vidali (Sharpe, 1892) – zachodnie wybrzeża Indii T. c. davisoni (Sharpe, 1892) – Andamany i Wyspy Kokosowe (wschodni Ocean Indyjski) T. c. occipitalis Blyth, 1846 – Nikobary T. c. humii (Sharpe, 1892) – wybrzeża wschodnich Indii do południowej części Półwyspu Malajskiego i północno-wschodniej Sumatry T. c. armstrongi (Sharpe, 1892) – Mjanma do Tajlandii, Indochin i południowych Chin T. c. laubmannianus (Grote, 1933) – Sumatra (oprócz części północno-wschodniej), Bangka, Belitung, Borneo i sąsiednie wyspy T. c. chloropterus (Oberholser, 1919) – wyspy u zachodnich wybrzeży Sumatry (oprócz Enggano) T. c. azelus (Oberholser, 1919) – Enggano (na zachód od Sumatry) T. c. palmeri (Oberholser, 1919) – Jawa, Bawean, Bali i Wyspy Kangean T. c. collaris (Scopoli, 1786) – Filipiny T. c. chloris (Boddaert, 1783) – Celebes, Wyspy Sangihe i Wyspy Talaud na wschód do północno-zachodniej Nowej Gwinei i na południe do Małych Wysp Sundajskich T. c. teraokai (Kuroda, Nagamichi, 1915) – Palau (zachodnie Karoliny).
Morfologia Długość ciała 23–25 cm; masa ciała: samce 51–90 g, samice 54–100 g.
Upierzenie zróżnicowane w zależności od podgatunku. Skrzydła zielono-niebieskie z jaskrawoniebieskimi krawędziami. Spód ciała jasny z jasną obrożą na szyi. Dziób ciemny z jaśniejszym odcieniem nasady żuchwy. Brak dymorfizmu płciowego.
Ekologia i zachowanie Pożywienie Pokarm stanowią bezkręgowce, kraby, cykady, ślimaki a także małe węże.
Lęgi W okresie lęgowym para ptaków wykazuje silny terytorializm i przepędza intruzów. Samica składa 2–5 jaj do gniazda w dziupli lub nadrzewnym gnieździe termitów.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN), która stosuje szersze ujęcie systematyczne, uznaje łowczyka obrożnego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako szeroko rozpowszechniony i pospolity bądź bardzo liczny. Trend liczebności populacji uznawany jest za lokalnie spadkowy ze względu na niszczenie lasów namorzynowych pod zabudowę; niewielkie populacje wyspiarskie mogą być także zagrożone utratą siedlisk oraz zdarzeniami losowymi.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Zimorodkowate Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Fauna Nowej Gwinei Kategoria:Taksony opisane przez Pietera Boddaerta Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1783 roku