Zbigniew Brycki ps. „Kozak” (ur. 21 sierpnia 1917 w Mąkowarsku, zm. 21 sierpnia 1944 w Warszawie) – podchorąży, uczestnik wojny obronnej w 1939 roku, żołnierz Armii Krajowej (Grupy „Kampinos”), powstaniec warszawski.
Życiorys Syn Franciszka i Bronisławy (z domu Kentzer). Po maturze, w 1938 roku, został powołany na Dywizyjny Kurs Podchorążych Rezerwy 15 DP w Bydgoszczy. We wrześniu 1939 roku, jako żołnierz 61 Pułku Piechoty, walczył najpierw na przedpolach Bydgoszczy (Osowa Góra – Dąbrówka Nowa), następnie w bitwie nad Bzurą i w obronie Warszawy. Po kapitulacji stolicy został zwolniony ze służby i wrócił do domu rodzinnego w Mąkowarsku.
W 1942 roku ponownie wyjechał do Warszawy i zaangażował się w działalność konspiracyjną Obwodu III „Waligóra” (Wola) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej.
Tuż po wybuchu powstania warszawskiego znalazł się na terenie Puszczy Kampinoskiej. W nocy z 15/16 sierpnia 1944 roku, wraz z grupą żołnierzy oddziałów kampinoskich, przybył na Żoliborz w celu udzielenia pomocy rejonowi Starego Miasta.
Podczas pierwszego ataku na Dworzec Gdański (w nocy 20/21 sierpnia 1944) został bardzo ciężko ranny. Zmarł 21 sierpnia 1944, w dniu swoich 27. urodzin. Spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A27 – 8 – 2).
Patron skweru w Mąkowarsku (położonego przy skrzyżowaniu ulic Bydgoskiej i Tucholskiej). mały|Nagrobek Zbigniewa Bryckiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach mały|Tablica upamiętniająca Zbigniewa Bryckiego na skwerze w Mąkowarsku
Nagrody i odznaczenia Medal za Udział w Wojnie Obronnej 1939, Warszawski Krzyż Powstańczy.
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni medalem „Za udział w wojnie obronnej 1939” Kategoria:Odznaczeni Warszawskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 1944