mały|240px Zasłonak zielonofioletowy (Thaxterogaster scaurus (Fr.) Niskanen & Liimat.) – gatunek grzybów należący do rodziny zasłonakowatych (Cortinariaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Thaxterogaster, Cortinariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1818 r. Elias Fries nadając mu nazwę Agaricus scaurus. Ten sam autor w 1838 r. przeniósł go do rodzaju Cortinarius. W 2022 r. Tuula Niskanen i Kare Liimatainen przenieśli go do rodzaju Thaxterogaster
Ma 19 synonimów. Niektóre z nich: Cortinarius herpeticus Fr. 1838 Cortinarius montanus var. fageticola (M.M. Moser) M.M. Moser 2001 Cortinarius scaurus (Fr.) Fr. 1838 Cortinarius scaurus f. phaeophyllus M.M. Moser 2001 Cortinarius scaurus var. notandus Bidaud 2009 Phlegmacium herpeticum var. fageticola M.M. Moser 1960 Cortinarius subvirentophyllus Rob. Henry 1943 Andrzej Nespiak w 1975 r. podał polską nazwę zasłonak maczugostopy. Władysław Wojewoda w 2003 r. uznał ją za nieodpowiednią i zaproponował nazwę zasłonak zielonofioletowy. Jest niespójna z aktualną nazwą naukową.
Morfologia Kapelusz Średnica 2,5–5 cm, początkowo stożkowaty lub półkulisty, potem dzwonkowaty, w końcu płasko rozpostarty z szerokim garbem. W stanie wilgotnym tłusty i śliski. Powierzchnia brązowooliwkowa, na środku ciemnobrązowa. Młode owocniki mają szarozielone brzegi z ciemniejszymi brązowymi plamkami przypominającymi kropelki. Blaszki Średnio gęste, początkowo zielonkawożółte, ale szybko stają się oliwkowobrązowe, a następnie rdzawobrązowe. Trzon Wysokość 4–9 cm, grubość 0,5–1 cm, walcowaty lub maczugowaty, często z obrzeżoną bulwką. Powierzchnia początkowo bladoniebieskawa do niebieskozielonej, przechodzącej w żółtawoszarą. Pokryta jest pajęczynowatymi resztkami zasnówki, po których pozostaje tylko strefa pierścieniowa. Zasnówka początkowo jest biała, ale od zarodników spadających z blaszek wkrótce zmienia barwę na rdzawobrązową. Miąższ W kapeluszu jasnobrązowy. Zapach słaby, słodki, smak łagodny do gorzkiego. Cechy mikroskopowe Zarodniki elipsoidalne do migdałowatych, gęsto brodawkowate, 9–11 × 6–7 μm, nieamyloidalne.
Występowanie i siedlisko W Europie jest szeroko rozprzestrzeniony. Podano jego stanowiska także w Ameryce Północnej i Środkowej, Rosji, na Półwyspie Indochińskim i na Nowej Zelandii. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. znane były trzy stanowiska, w tym jedno historyczne (1889). Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Według W. Wojewody rozprzestrzenienie tego gatunku i stopień jego zagrożenia w Polsce nie są znane.
Naziemny grzyb ektomykoryzowy. Występuje w lasach iglastych wśród mchów.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Zasłonakowate