Nika Prevc (ur. 15 marca 2005 w Kranju) – słoweńska skoczkini narciarska, reprezentantka klubu SK Triglav Kranj. Mistrzyni olimpijska w drużynie mieszanej (2026), indywidualna wicemistrzyni olimpijska na skoczni normalnej (2026) oraz indywidualna brązowa medalistka olimpijska na skoczni dużej (2026). Zdobywczyni Pucharu Świata w sezonach 2023/2024 i 2024/2025. Medalistka mistrzostw świata juniorów, olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy i mistrzostw Słowenii. Od 2025 rekordzistka świata w długości skoku narciarskiego (236 m w Vikersund w 2025, później 242,5 m w Planicy w 2026).
Jest siostrą Petera, Cene i Domena Prevców, również uprawiających skoki narciarskie. Najmłodsza z rodzeństwa Prevców uprawiająca skoki narciarskie.
Przebieg kariery Początki Starty w cyklu Alpen Cup rozpoczęła w sierpniu 2018. W sezonie 2020/2021 tego cyklu trzykrotnie zajęła 1. miejsce i łącznie sześciokrotnie stanęła na podium, dzięki czemu zwyciężyła w klasyfikacji generalnej. W styczniu 2021 zadebiutowała w FIS Cupie, dwukrotnie zajmując 7. pozycję w zawodach w Szczyrku. Wystartowała następnie na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2021. Indywidualnie zajęła na nich 11. miejsce, a w drużynie żeńskiej zdobyła brązowy medal. 20 lutego 2021 w swoim pierwszym starcie w Pucharze Kontynentalnym zajęła 10. pozycję w zawodach w Brotterode. Tydzień później zawody FIS Cupu w Oberhofie ukończyła na 2. lokacie.
Sezon 2021/2022 We wrześniu 2021 zwyciężyła w konkursie FIS Cupu rozgrywanym w Villach. W październiku 2021 odpadła w kwalifikacjach do zawodów Letniego Grand Prix w Klingenthal. 26 listopada 2021 w Niżnym Tagile zadebiutowała w Pucharze Świata, zajmując 23. miejsce i tym samym zdobywając pierwsze punkty cyklu. W dalszej części sezonu regularnie zajmowała w nim miejsca w najlepszej trzydziestce. Najwyżej klasyfikowana była na 7. pozycji, 1 stycznia 2022 w Ljubnie. Puchar Świata 2021/2022 zakończyła na 22. lokacie w klasyfikacji generalnej ze 199 punktami. W lutym 2022 dwukrotnie stanęła na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego, zajmując 2. i 1. miejsce w Brotterode. Wystąpiła na Mistrzostwach Świata Juniorów 2022. Zdobyła na nich złoty medal w konkursie indywidualnym oraz w drużynie kobiecej, a także srebrny w drużynie mieszanej. Wystartowała również na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2022, na którym zdobyła złoty medal zarówno indywidualnie, jak i w drużynie mieszanej.
Sezon 2022/2023 W sierpniu 2022 w debiucie w konkursie głównym Letniego Grand Prix zajęła 4. miejsce w Courchevel, a we wrześniu 2022 stanęła na podium zawodów tego cyklu, zajmując 3. pozycję w Râșnovie. W sezonie 2022/2023 Pucharu Świata regularnie zdobywała punkty. Pięciokrotnie kończyła zawody indywidualne w najlepszej dziesiątce, a 10 lutego 2023 po raz pierwszy w karierze stanęła na podium PŚ, zajmując 3. lokatę w Hinzenbach. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazła się na 19. miejscu z 366 punktami.
W trakcie sezonu wystąpiła na trzech imprezach mistrzowskich. W styczniu na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2023 zdobyła trzy złote medale – w zawodach indywidualnych oraz w drużynie kobiecej i mieszanej. W lutym na Mistrzostwach Świata Juniorów 2023 zdobyła srebrny medal indywidualnie oraz w drużynie kobiecej, a w drużynie mieszanej wywalczyła złoto. Na przełomie lutego i marca na seniorskich Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023 indywidualnie zajęła 17. pozycję na skoczni normalnej i 40. na dużej, a drużynowy konkurs kobiet ukończyła na 4. miejscu.
Sezon 2023/2024 Na Igrzyskach Europejskich 2023 zdobyła srebrny medal indywidualnie zarówno na skoczni normalnej, gdzie o 0,3 pkt wyprzedziła ją Austriaczka Jacqueline Seifriedsberger, jak i na dużej, gdzie przegrała z Niką Križnar o 29,2 pkt. W drużynie mieszanej wraz z Križnar, Timim Zajcem i Anže Laniškiem zdobyła brązowy medal. W Letnim Grand Prix 2023 dwukrotnie stawała na podium: 6 sierpnia w Szczyrku była 2., a 24 września w Râșnovie zajęła 3. pozycję.
W sezonie 2023/2024 Pucharu Świata regularnie zajmowała lokaty w pierwszej dziesiątce. 16 grudnia 2023 w Engelbergu odniosła pierwsze w karierze zwycięstwo w cyklu. Wygrała również kolejne zawody, rozgrywane 30 grudnia w Garmisch-Partenkirchen. Wraz z 5. miejscem w Oberstdorfie pozwoliło to Prevc na wygraną w Turnieju Dwóch Nocy 2023/2024. Po kolejnej wygranej 3 stycznia 2024 w Villach objęła prowadzenie w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Dzień później odniosła drugie zwycięstwo na tej samej skoczni. W styczniu na podium cyklu stawała jeszcze w Zaō, gdzie ponownie zwyciężyła, a także w Ljubnie, gdzie zajęła 2. pozycję w pierwszym konkursie i 1. w drugim.
W lutym 2024 na podium Pucharu Świata stawała po drugim konkursie w Willingen i drugich zawodach w Hinzenbach, w obu przypadkach zajmując 2. pozycję. W ramach Raw Air 2024 w najlepszej trójce ukończyła konkurs w Oslo 10 marca, gdzie była 2., oraz w Trondheim 13 marca, gdzie zwyciężyła. W kończących Puchar Świata 2023/2024 zawodach w Planicy 21 marca zajęła 3. miejsce. Zdobyła Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej cyklu. Z 1454 punktami o 149 wyprzedziła drugą Evę Pinkelnig i o 424 trzecią Alexandrię Loutitt.
Sezon 2024/2025 W Letnim Grand Prix 2024 najwyżej klasyfikowana była na 6. miejscu.
W sezonie 2024/2025 Pucharu Świata regularnie zajmowała pozycje w pierwszej dziesiątce, większość startów kończąc na podium. 23 listopada 2024 zwyciężyła w pierwszym konkursie indywidualnym cyklu, rozgrywanym w Lillehammer. Dzień później była 11. i straciła prowadzenie w klasyfikacji generalnej na rzecz Kathariny Schmid. W grudniu 2024 zajęła 3. miejsce w pierwszym konkursie w Zhangjiakou i wygrała w Engelbergu. Na przełomie grudnia i stycznia zwyciężyła w zawodach Turnieju Dwóch Nocy 2024/2025 w Garmisch-Partenkirchen i Oberstdorfie, triumfując również tym samym w całym turnieju.
W styczniu 2025 na podium Pucharu Świata stawała jeszcze w Villach, gdzie zajęła 2. i 3. lokatę, a także w Zaō, gdzie w pierwszym konkursie zwyciężyła i odzyskała prowadzenie w klasyfikacji generalnej cyklu, a w drugim zajęła 3. pozycję. 7 lutego 2025 rozpoczęła serię zwycięstw w zawodach Pucharu Świata. Wygrała kolejno po dwa konkursy w Lake Placid, Ljubnie oraz Hinzenbach. Wystartowała następnie na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025, gdzie zdobyła złote medale w obu konkursach indywidualnych, na skoczniach normalnej i dużej. W drużynie mieszanej wraz z Emą Klinec, Domenem Prevcem i Anže Laniškiem zdobyła srebrny medal, a w zespole kobiecym zajęła 4. miejsce.
W marcu 2025, po zakończeniu mistrzostw, kontynuowała serię zwycięstw w Pucharze Świata. Wygrała konkursy w Oslo i Vikersund, dzięki czemu zwyciężyła w Raw Air 2025. 14 marca na treningu przed zawodami na skoczni mamuciej w Vikersund lotem na 236 metrów ustanowiła nowy kobiecy rekord świata w długości skoku narciarskiego. Na zakończenie sezonu wygrała oba konkursy Pucharu Świata w Lahti. W finałowych zawodach cyklu zwyciężyła z przewagą 51,4 punktu nad drugą Seliną Freitag, co było najwyższą przewagą w historii Pucharu Świata bez podziału na płeć. Dzięki odniesieniu 10 zwycięstw w cyklu z rzędu wyrównała rekordową serię, należącą do Sary Takanashi. 15 zwycięstw w ciągu całego sezonu również stanowiło wyrównanie rekordu Japonki. Po raz drugi z rzędu zwyciężyła w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Zdobyła w nim 1933 punkty – o 630 więcej niż druga Freitag, i o 732 więcej niż trzecia Schmid.
Sezon 2025/2026 W siedmiu startach w Letnim Grand Prix 2025 pięciokrotnie stawała na podium. W sierpniu zwyciężyła w otwierającym cykl konkursie w Courchevel, a także dwukrotnie w Wiśle. 18 września była 2. w Val di Fiemme, a 25 października powtórzyła ten wynik w Klingenthal. Cały cykl ukończyła na 2. pozycji w klasyfikacji generalnej z 555 punktami, o 70 za zwyciężczynią, Nozomi Maruyamą.
22 listopada 2025 w pierwszym konkursie indywidualnym Pucharu Świata 2025/2026 zajęła 15. miejsce. Dzień później była 3. i do końca sezonu nie zajęła lokaty niższej niż 6. W kolejnych listopadowych zawodach, w Falun, była 2. i 1. W grudniu w Wiśle została zdyskwalifikowana w kwalifikacjach do pierwszego konkursu, a w drugim zwyciężyła. Następnie zajęła 2. i 1. pozycję w Klingenthal, po czym na tych samych lokatach ukończyła zawody w Engelbergu. W ramach Turnieju Dwóch Nocy 2025/2026 wygrała w Garmisch-Partenkirchen, a w Oberstdorfie była 4. Dało jej to trzecie z rzędu zwycięstwo w całym turnieju.
5 stycznia 2026 zwyciężyła w zawodach Pucharu Świata w Villach i objęła prowadzenie w klasyfikacji generalnej. Było to dla Prevc pierwsze z serii sześciu zwycięstw w cyklu: wygrała również drugie zawody w Villach oraz po dwa konkursy w Ljubnie i Zhangjiakou. W kolejnych tygodniach była 4. i 2. w Zaō, dwukrotnie zwyciężyła w Sapporo, a w Willingen uplasowała się na 2. i 3. lokacie. W lutym wystartowała w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026, stając na podium we wszystkich trzech konkurencjach. Indywidualnie na skoczni normalnej zdobyła srebrny medal, uzyskując notę o 1,1 punktu niższą niż zwyciężczyni, Anna Odine Strøm. Na skoczni dużej zdobyła brąz, a w konkursie drużyn mieszanych, w którym wystąpiła wraz z Niką Vodan, Anže Laniškiem i Domenem Prevcem, wywalczyła złoty medal.
Po powrocie do startów w Pucharze Świata zwyciężyła w pierwszym konkursie w Hinzenbach, a w drugim zajęła 3. miejsce. W kolejnych marcowych zawodach cyklu dwukrotnie wygrała w Lahti, a w Oslo była 1. i 6. W konkursach rozgrywanych na skoczniach mamucich w Vikersund uplasowała się na 3. i 2. pozycji. 27 marca 2026 poprawiła własny rekord świata, podczas treningu na Letalnicy w Planicy uzyskując 242,5 m. Dzień później zwyciężyła w kończącym sezon konkursie. Po raz trzeci z rzędu zdobyła Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Zdobyła w niej 2676 punktów, o 806 więcej niż druga Maruyama i o 1048 więcej niż trzecia Strøm. W trakcie sezonu uzyskała w cyklu rekordowe 18 zwycięstw i 28 podiów. Zajęła 2. lokatę w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w lotach narciarskich 2025/2026. Zdobyła w nim 240 punktów, o 40 mniej niż zwyciężczyni, Eirin Maria Kvandal.
Mistrzostwa Słowenii Zdobywała medale mistrzostw Słowenii: indywidualnie złoty w grudniu 2023, styczniu 2025 i lutym 2026 oraz latem 2024 i 2025, srebrny latem 2023 oraz brązowy latem 2022, zaś w konkursach drużyn mieszanych złoty latem 2024 i 2025, srebrny latem 2021, a także brązowy latem 2020, 2022 i 2023.
Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni2.15px7 lutego2026 Mediolan-Cortina/PredazzoGiuseppe Dal BenK-98HS-107indywid.98,0 m99,5 m266,2 pkt1,1 pktAnna Odine Strøm1.15px10 lutego2026 Mediolan-Cortina/PredazzoGiuseppe Dal BenK-98HS-107druż. miesz.Skład zespołu: Nika Vodan, Anže Lanišek, Nika Prevc i Domen Prevc97,5 m98,5 m1069,2 pkt (258,4 pkt)–3.15px15 lutego2026 Mediolan-Cortina/PredazzoGiuseppe Dal BenK-128HS-141indywid.128,0 m127,5 m271,5 pkt13,3 pktAnna Odine Strøm
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni17.23 lutego2023 PlanicaSrednja skakalnicaK-95HS-102ind.88,0 m94,5 m212,0 pkt37,1 pktKatharina Althaus4.25 lutego2023 PlanicaSrednja skakalnicaK-95HS-102druż.Skład zespołu: Ema Klinec, Nika Križnar, Nika Prevc i Maja Vtič88,5 m92,0 m819,1 pkt (198,0 pkt)24,7 pktNiemcy40.1 marca2023 PlanicaBloudkova velikankaK-125HS-138ind.103,5 m–72,2 pkt192,0 pktAlexandria Loutitt1.28 lutego2025 TrondheimGranåsenK-94HS-102ind.98,0 m100,0 m259,2 pkt–4.1 marca2025 TrondheimGranåsenK-94HS-102druż.Skład zespołu: Ema Klinec, Tina Erzar, Katra Komar i Nika Prevc102,5 m90,0 m792,9 pkt (255,3 pkt)111,6 pktNorwegia2.5 marca2025 TrondheimGranåsenK-124HS-138druż. miesz.Skład zespołu: Ema Klinec, Domen Prevc, Nika Prevc i Anže Lanišek133,5 m136,0 m959,3 pkt (267,7 pkt)61,1 pktNorwegia1.7 marca2025 TrondheimGranåsenK-124HS-138ind.134,5 m–150,9 pkt–