Jerzy Merkisz (ur. 14 września 1947) – polski naukowiec, specjalista od silników spalinowych, wykładowca Politechniki Poznańskiej.
W 1971 uzyskał dyplom magistra inżyniera mechanika w specjalności „Maszyny i urządzenia energetyczne – Silniki Spalinowe” na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Poznańskiej. W tym samym roku rozpoczął pracę w Zakładzie Silników Spalinowych Instytutu Techniki Cieplnej Silników Spalinowych jako asystent stażysta i kolejno asystent i starszy asystent. W 1978 r. obronił pracę doktorską pt. „Metodyka badań i wpływ niektórych parametrów konstrukcyjnych pierścieni zgarniających na zużycie oleju w silnikach spalinowych na przykładzie silnika 115C.076/52"„Metodyka badań i wpływ niektórych parametrów konstrukcyjnych pierścieni zgarniających na zużycie oleju w silnikach spalinowych na przykładzie silnika 115C.076/52"., która została wyróżniona nagrodą Rektora Politechniki Poznańskiej. W 1992 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego w zakresie budowa i eksploatacja maszyn w wyniku obrony rozprawy habilitacyjnej pt. „Studium wpływu zużycia oleju na emisję związków toksycznych w szybkoobrotowych silnikach spalinowych”„Studium wpływu zużycia oleju na emisję związków toksycznych w szybkoobrotowych silnikach spalinowych”.. Uzyskał nagrodę Rektora Politechniki Poznańskiej. 1 września 1994 r. został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego Politechniki Poznańskiej, a w 1997 r. uzyskał tytuł naukowy profesora nauk technicznych. Zatrudniony jest na stanowisku profesora na Wydziale Inżynierii Lądowej i Transportu Politechniki Poznańskiej w Instytucie Silników Spalinowych i Napędówhttps://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:oqYOX-Irwa4J:https://bip.pk.edu.pl/get14.php%3Fid_zal%3D2326+&cd=3&hl=pl&ct=clnk&gl=pl&client=opera.. W latach 1993–2021 był dyrektorem Instytutu Silników Spalinowych i Transportu.
Główne obszary działalności naukowej: budowa i eksploatacja maszyn – silniki spalinowe, szczególnie w aspekcie ekologii; transport i ekologia transportu, w tym systemy diagnostyki pokładowej OBD. Inicjator, autor i koordynator koncepcji oraz metodyki badań dotyczącej emisji związków szkodliwych spalin w rzeczywistych warunkach eksploatacji (RDE – Real Driving Emissions) wszelkich środków transportu, w których zastosowano silniki spalinowe, przy wykorzystaniu aparatury pomiarowej mierzącej emisje „on-board”.
Założyciel i prezes zarządu Polskiego Towarzystwa Naukowego Silników Spalinowych, redaktor naczelny kwartalnika „Combustion Engines” oraz organizator Międzynarodowego Kongresu Silników Spalinowych.
Członkostwo w instytucjach i komitetach naukowych: Honorowy Profesor Akademii Transportu Ukrainy, SAE Fellow Grade of Membership amerykańskiego towarzystwa SAE (Society of Automotive Engineers)https://www-old.put.poznan.pl/pl/aktualnosc/nominacja-profesora-jerzego-merkisza-do-sae-fellow-grade-membership., Honorowy Profesor Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, członek Polskiego Towarzystwa Naukowego Motoryzacji, członek Polskiego Instytutu Spalania, członek Polskiego Towarzystwa Pojazdów Ekologicznych, członek Polskiego Naukowo-Technicznego Towarzystwa Eksploatacyjnego, honorowy członek Polskiego Towarzystwa Chirurgii Robotowej, członek Komitetu Transportu PAN, były członek Komitetu Budowy Maszyn PAN, przewodniczącym Komitetu Technicznego Polskiego Komitetu Normalizującego ds. Silników Spalinowych, wiceprzewodniczącym Rady Nadzorczej i przewodniczącym Rady Naukowej w Instytucie Badań i Rozwoju BOSMAL w Bielsku-Białej.
Członkostwo w radach naukowych: Instytut Pojazdów Szynowych TABOR w Poznaniu, Przemysłowy Instytut Motoryzacji w Warszawie, Instytut Transportu Samochodowego w Warszawie, Instytut Lotnictwa i Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych w Warszawie.
Otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej (2011)https://www.ath.bielsko.pl/doktorzy-honoris-causa/., Uniwersytetu Technologiczno-Humanistycznego w Radomiu (2014) oraz Politechniki Lubelskiej (2021).
Jest autorem i współautorem wielu prac naukowych m.in. 45 monografii i podręczników akademickich, 13 patentów, oraz około 700 artykułów, 440 referatów (krajowych i zagranicznych) i około 400 prac badawczych dla przemysłu. Dużą część swojej twórczej pracy poświęca kształceniu młodych pracowników nauki. Wypromował (do dnia 01.12.2021) 50 doktorów, jest promotorem 5 prac doktorskich w toku. Jest autorem 48 opinii o dorobku kandydatów do tytułu naukowego profesora, 76 recenzji prac habilitacyjnych i 87 recenzji prac doktorskich.
Był członkiem z wyboru (przez dwie kadencje) Zespołu Górnictwa, Geodezji i Transportu w Komitecie Badań Naukowych, a następnie członkiem Rady Nauki (I i II kadencji) w Komisji Badań na Rzecz Rozwoju Gospodarki przy Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Obecnie jest członkiem Zespołów Ekspertów/Doradców w Ministerstwie Edukacji i Nauki oraz w Narodowym Centrum Badań i Rozwoju w Warszawie.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Poznańskiej Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Polscy inżynierowie mechanicy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Poznańskiej Kategoria:Doktorzy honoris causa Politechniki Lubelskiej Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Bielsko-Bialskiego