Szczepan Henryk Wierzchosławski (ur. w 1946, Wójcin) – polski historyk, profesor nauk humanistycznychZłota Księga Nauk Humanistycznych. Helion: Gliwice 2004, s. 429..
Życiorys W 1970 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Stopień doktora nauk humanistycznych otrzymał w 1978 na podstawie rozprawy pt. Polski ruch narodowy w Prusach Zachodnich w latach 1860-1914, a stopień doktora habilitowanego w dyscyplinie historii uzyskał w 1992 na podstawie rozprawy Elity polskiego ruchu narodowego w Poznańskiem i w Prusach Zachodnich w latach 1850-1914. Tytuł profesora otrzymał w 2002.
Związany z zawodowo z Instytutem Historii i Archiwistyki UMK oraz z Instytutem Historii PAN im. Tadeusza Manteuffla, wykładał także w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Szczecińskiego.
Wybrane publikacje Orzeł czarny i orzeł biały: problemy modernizacji społeczeństwa polskiego prowincji Prusy Zachodnie w XIX i na początku XX stulecia, Olsztyn 2011. Ignacy Łyskowski 1820-1886: polityk i publicysta, pierwszy prezes Towarzystwa Naukowego w Toruniu, Toruń 2000. Nawra Kruszyńskich i Sczanieckich: studium z dziejów szlachty i ziemiaństwa ziemi chełmińskiej, Toruń 1990 (wspólnie z Jerzym Dygdałą). Polski ruch narodowy w Prusach Zachodnich w latach 1860-1914, Wrocław 1980.
Przypisy
Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Nauk Historycznych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Urodzeni w 1946 Kategoria:Pracownicy instytutów naukowych PAN