mały|375 px|Siedmioosobowe ustawienie autowe z łącznikami (gracz wrzucający piłkę znajduje się poza kadrem po prawej stronie) mały|Zawodnik wrzucający piłkę do formacji autowej mały|Młynarz ćwiczący wrzut do autu mały|Ustawienie zawodników przed wznowieniem gry mały|Podnoszenie zawodnika mały|Rywalizacja o piłkę mały|Piłka wywalczona przez zawodnika w powietrzu Aut – sposób wznowienia meczu rugby union po wyjściu piłki za linię boczną boiska, jeden ze stałych fragmentów gry.

Uwagi ogólne W polskim tłumaczeniu przepisów gry w rugby union tym samym terminem „aut” określa się zarówno miejsce, jak i wznowienie gry, które to pojęcia w oryginalnej, angielskiej wersji noszą różne nazwy.

Aut rozumiany jako część „terenu gry” () to obszar równoległy do pola gry znajdujący się za linią autową (), z tym jednak zastrzeżeniem, że linia autowa stanowi część autu. Odrębnie wyróżnia się aut pola punktowego (), w którego skład wchodzą linie autowe pola punktowego (). Jeżeli nie zastrzeżono inaczej, terminy „aut” i „linia autowa” w przepisach gry odnoszą się także do autu pola punktowego i linii autowej pola punktowego.

Do zatrzymania gry (tzw. „martwa piłka”) dochodzi, gdy piłka lub zawodnik będący w jej posiadaniu dotknie linii autowej albo czegokolwiek za tą linią. Obejmuje to sytuację, w której zawodnik już uprzednio znajdujący się na aucie (w tym dotykający linii autowej) łapie piłkę – niezależnie od tego, czy znajdowała się ona w ruchu, czy też nie. Jednocześnie samo przekroczenie przez piłkę płaszczyzny linii autowej nie jest kwalifikowane jako jej wyjście w aut dopóty, dopóki nie dotknie ona podłoża albo czegokolwiek mającego z nim kontakt. W konsekwencji piłka nie staje się „martwa”, jeśli mimo przekroczenia w powietrzu linii autowej została – przed kontaktem z ziemią – zagrana z powrotem na boisko przez zawodnika znajdującego się na polu gry. Podobnie, jeśli piłka wylatująca w aut zostanie zagrana z powrotem na boisko przez zawodnika wyskakującego z pola gry przed jego lądowaniem na aucie, akcja toczy się nadal. Do analogicznej sytuacji dochodzi, gdy zawodnik po złapaniu w wyskoku piłki wylatującej w aut sam wyląduje na polu gry – choćby nawet wyskakiwał z autu.

Miejsce wrzutu piłki Miejsce wprowadzenia piłki do gry oraz to, która drużyna uzyskała prawo do jej wrzutu zależy od wielu czynników.

Zgodnie z ogólnymi zasadami, gdy linii autowej bądź ziemi poza nią dotknie zawodnik znajdujący się w posiadaniu piłki albo sama piłka po kopnięciu jej pośrednio w aut (tj. z jej wcześniejszym kontaktem z polem gry), drużyna przeciwna otrzymuje prawo wprowadzenia piłki z autu na wysokości punktu, w którym nastąpił kontakt z autem. W 2021 roku World Rugby wprowadziło próbne przepisy, zgodnie z którymi po kopnięciu piłki pośrednio w aut w grze otwartej wrzut w miejscu dotarcia przez piłkę do płaszczyzny linii autowej (autu) wykonuje drużyna kopiąca, o ile zagranie zostało wykonane z własnej połowy, zaś piłka wyszła w aut w polu 22 metrów drużyny przeciwnej. Nie dotyczy to jednak sytuacji, w której drużyna kopiąca w tej samej fazie gry (tj. od chwili ostatniej szarży, rucka, maula albo kontaktu przeciwnika z piłką) wycofała grę na własną połowę.

Ponadto gdy piłka zostanie niemyślnie zbita, podana lub wyrzucona na aut bądź też gdy odbije się od zawodnika a następnie od ziemi, po czym wyjdzie w aut, drużyna przeciwna uzyskuje prawo wrzutu w miejscu, w którym piłka dotarła do płaszczyzny autu. Jeżeli po odbiciu się od zawodnika piłka wyjdzie w aut bezpośrednio, wówczas miejscem wznowienia gry jest punkt dotarcia piłki do płaszczyzny autu albo punkt na wysokości kontaktu piłki z zawodnikiem – w zależności od tego, który z nich znajduje się bliżej linii bramkowej drużyny niewznawiającej gry. Do zasad ogólnych należy także reguła, zgodnie z którą, jeżeli zawodnik znajdujący się na aucie złapie albo podniesie zagraną przez rywala piłkę, która nie dotarła jeszcze do płaszczyzny linii autowej, przyjmuje się, że to zawodnik łapiący piłkę wyprowadził ją w aut. W konsekwencji prawo wprowadzenia piłki z autu w miejscu, w którym znajdował się zawodnik łapiący piłkę, zyskuje drużyna przeciwna. Odmiennie, gdy piłka dotarła do płaszczyzny autu przed momentem jej złapania – wówczas aut wykonuje drużyna zawodnika łapiącego piłkę.

Od zasad ogólnych wprowadzono liczne odstępstwa i reguły szczególne.

Gdy piłka wyjdzie w aut bezpośrednio (tj. bez wcześniejszego kontaktu z polem gry) po rozpoczęciu gry, wznowieniu gry po zdobyciu punktów albo po wznowieniu pod postacią kopu z linii bramkowej bądź linii 22 metrów, drużynie przeciwnej przysługuje prawo wyboru sposobu wznowienia gry. Jednym z nich jest aut, który w takiej sytuacji wykonuje się w punkcie, w którym piłka dotarła do płaszczyzny autu albo na wysokości linii kopu wznawiającego – w zależności od tego, który z tych punktów znajduje się bliżej linii bramkowej drużyny kopiącej.

W przypadku kopnięcia piłki w aut jako sposobu rozegrania rzutu karnego prawem wrzutu premiowana jest każdorazowo drużyna zagrywająca piłkę – niezależnie od tego, czy piłka wyszła w aut bezpośrednio, czy pośrednio, a jeśli została złapana przez gracza drużyny przeciwnej znajdującego się na aucie, od tego, czy dotarła do płaszczyzny linii autowej, czy też nie.

Jeżeli piłka zostanie kopnięta w grze otwartej lub z rzutu wolnego bezpośrednio w aut, prawo wznowienia zawodów otrzymuje drużyna przeciwna. Co więcej, miejscem wrzutu jest albo punkt na wysokości zagrania piłki, albo punkt dotarcia przez nią do płaszczyzny linii autowej (gdyby piłka została kopnięta do tyłu). Jeżeli jednak kopnięcie wykonywane jest z własnego pola 22 metrów albo pola punktowego, wówczas przepisy gry premiują drużynę w obronie, zaś aut rozgrywany jest w miejscu, w którym piłka dotarła do płaszczyzny linii autowej. Wyjątek ten nie dotyczy sytuacji, w której piłka w tej samej fazie gry (nie doszło do szarży, rucka, maula a przeciwnik nie dotknął piłki) została wprowadzona na pole 22 metrów przez drużynę kopiącą. Jako wprowadzenie piłki na pole 22 metrów traktuje się także sytuację, w której zawodnik stojący na polu 22 metrów łapie bądź podnosi piłkę znajdująca się poza nim.

Dodatkowo w określonych sytuacjach przepisy gry przewidują, że drużyna w posiadaniu piłki może (obok młyna) wybrać rozegranie autu jako sposób wznowienia gry. Dzieje się tak m.in. w przypadku nieprawidłowego wrzutu do autu (zarówno w ustawieniu autowym, jak i przy szybkim wrzucie) – za drugim razem piłkę w tym samym miejscu wprowadza drużyna przeciwna. Opcja autu dostępna jest także, gdy usiłowano wykonać szybki wrzut, choć nie zostały spełnione wszystkie przesłanki – wówczas ta sama drużyna wprowadza piłkę w ustawieniu autowym w miejscu ustalonym na podstawie zasad ogólnych. Z kolei w sytuacji zagrania lub podania piłki do przodu i jednocześnie w aut drużyna niepopełniająca przewinienia rozgrywa aut w miejscu dotarcia piłki do płaszczyzny linii autowej. Istnieje także możliwość wyboru autu jako sposobu rozegrania rzutu karnego za przewinienie popełnione przy wcześniejszej zagrywce autowej. W takiej sytuacji wykonuje się go w miejscu pierwotnego wrzutu.

Niezależnie od miejsca wrzutu ustalonego na podstawie powyższych reguł ustawienie autowe nie może być sformowane w odległości mniejszej niż pięć metrów od linii bramkowej którejkolwiek z drużyn.

Sposoby rozegrania Ustawienie autowe Podstawowym sposobem rozegrania autu jest ustawienie autowe (także: formacja autowa, ). W razie wyboru takiej zagrywki obie drużyny ustawiają co najmniej po dwóch zawodników wzdłuż linii wrzutu (linii prostopadłej do linii autowej przechodzącej przez punkt wrzutu piłki). Drużyna wznawiająca grę ustala liczbę zawodników biorących udział w formacji (drużyna przeciwna może desygnować mniej graczy), przy czym w przepisach gry nie określono jej maksymalnej wysokości. Zazwyczaj w zagrywce udział biorą gracze formacji młyna (siedmiu w ustawieniu autowym, ósmy, przeważnie , wrzucająca piłkę – najczęściej do najwyższych y). Niemniej wyjątkowo zdarzają się przypadki ustawień autowych liczących nawet 14 zawodników jednej drużyny. Ze względów taktycznych niekiedy drużyny decydują się także na stosowanie „skróconego” ustawienia z liczbą graczy mniejszą niż siedem.

Linie składające się z zawodników poszczególnych drużyn oddalone są od siebie o jeden metr (pół metra po każdej ze stron linii wrzutu; tak skonstruowany korytarz należy utrzymać do momentu wrzutu piłki). Ustawienie autowe formowane jest pomiędzy przerywanymi liniami piątego i piętnastego metra (nazwa odnosi się do ich odległości od linii bocznej).

Oprócz zawodników znajdujących się w ustawieniu oraz gracza wrzucającego piłkę w zagrywce udział bierze także jego bezpośredni przeciwnik stojący pomiędzy linią autową a linią piątego metra od strony linii bramkowej własnej drużyny. W momencie wprowadzenia piłki do gry zawodnik ten musi znajdować się co najmniej dwa metry od miejsca wrzutu oraz dwa metry od linii piątego metra. Dodatkowo każda z drużyn może zdecydować się na ustawienie łącznika, do którego zgrywana jest piłka. Gracz ten musi stać pomiędzy liniami piątego i piętnastego metra jednak nie mniej niż dwa metry od zawodników znajdujących się w ustawieniu autowym. Po sformowaniu ustawienia autowego lecz przed wrzutem piłki uczestniczący w zagrywce zawodnicy nie mogą opuszczać ustawienia, dozwolona jest jednak zamiana miejsc graczy znajdujących się w linii.

Zawodnik zagrywający piłkę wrzuca ją prosto w korytarz pomiędzy liniami graczy dwóch drużyn w taki sposób, że piłka musi dotrzeć co najmniej do linii piątego metra. W momencie wrzutu jego obie stopy powinny znajdować się poza polem gry (przy założeniu, że kontakt z linią autową oznacza znajdowanie się na aucie). Gra rozpoczyna się w momencie, w którym piłka opuści dłonie wrzucającego ją gracza. Wówczas zawodnicy znajdujący się w formacji autowej mogą wyskakiwać po piłkę oraz być podnoszeni i utrzymywani w górze przez pozostałych graczy poprzez chwytanie skaczących: od przodu (nie niżej niż na linii ud) oraz od tyłu (nie niżej niż na linii spodenek). Zawodnicy mogą rywalizować o piłkę, łapać ją i odbijać, przy czym niedozwolone jest zagrywanie piłki ręką zewnętrzną (od strony własnej linii bramkowej) przez zawodnika wyskakującego lub podnoszonego, o ile obie jego dłonie nie znajdują się ponad jego głową. Dopuszczalne jest także powalanie na ziemię przeciwnika posiadającego piłkę, o ile nie znajduje się on w powietrzu. Po zagraniu piłki zawodnik ją wrzucający oraz jego bezpośredni przeciwnik mogą albo pozostać na swoich miejscach (w pięciometrowym korytarzu autowym), dołączyć do ustawienia autowego jako dodatkowi jego członkowie, zająć pozycję łącznika (jeśli dotąd była ona wolna), albo też wycofać się poza ustawienie autowe.

Zagrywka autowa kończy się, gdy piłka (zawodnik z piłką) opuści ustawienie autowe albo opuści korytarz pomiędzy liniami piątego i piętnastego metra. Ten sam efekt następuje, gdy dojdzie do sformowania rucka albo maula, zaś akcja przesunie się na tyle, że stopy wszystkich zawodników biorących udział w zagrywce przesuną się poza linię wrzutu. Dodatkowo aut kończy się, gdy piłka staje się niemożliwa do zagrania.